Ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel Porsches ik heb gehad, maar ik herinner me nog wel de allereerste Porsche die ik ooit kocht: een rode slant-nose conversie die ik in 1992 kocht toen ik 25 jaar oud was. Die auto betekende voor mij een droom die uitkwam en het eerste gevoel van een soort prestatie – ik had altijd gedroomd van een Porsche en eindelijk had ik dat doel bereikt. Dit is niet die auto, maar ironisch genoeg is het wel een rode slant-nose-conversie uit 1974.
De slant-nose 911 is een van die dingen waarvan ik denk dat je ze ofwel geweldig vindt, ofwel haat. Ik ben er dol op. De geschiedenis van de slant-nose gaat terug naar de gebroeders Kremer in de jaren '70, toen zij de 935 Le Mans-winnende slant-nose wide-body silhouette ombouwden tot een straatversie. Dit was enkele jaren voordat Porsche daadwerkelijk een slant-nose bodykit aanbood via zijn toenmalige Sonderswunsch-programma (Special Wishes). Het is bijna ongelooflijk om terug te denken dat Porsche niet [initially] een slant-nose-conversie voor zijn Turbo aanbood. De enige manier om er een te krijgen, was door naar een aftermarket-bouwer of tuner te gaan, iemand als DP Kremer, Gemballa, Strosek of een van die andere achtertuinbouwers die in het begin van de jaren 80 veel voorkwamen, vooral in LA. Ik heb verhalen gehoord over mensen die letterlijk gloednieuwe Turbo's bij de dealer kochten en ze vervolgens naar aftermarket-carrosseriebedrijven brachten om slant-nose-conversiekits te laten monteren. Qua prestaties maakt het geen enkel verschil. Het is een carrosseriekit, of deze nu door de fabriek, een onafhankelijke gespecialiseerde tuner of een achtertuinbouwer is gemaakt.
Dus deze specifieke auto – misschien vijf of zes jaar geleden begon ik te denken dat het echt tijd was om een tweede slant-nose te kopen. Ik heb gekeken naar originele slant-nose modellen van de fabriek, naar slant-nose modellen van bouwers in hun achtertuin, naar gemodificeerde slant-nose modellen, maar niets voldeed echt aan mijn eisen. En zoals het lot dat wilde, toen ik eigenlijk was gestopt met zoeken, kreeg ik ironisch genoeg een telefoontje van Rob Dietz van WOB Cars, die zei dat hij een klant had die er een te koop had. Ik ben erheen gegaan om hem te bekijken en heb hem gekocht. Het was de goedkoopste die ik had gezien. Ik reed ermee naar huis en dacht er niet echt over na. Ik heb er een paar keer mee gereden. Uiteindelijk hebben we die iconische foto gekregen van Willow die er in 2021 uit springt, gemaakt door fotograaf Daniel Malikyar [as part of a 2021 photo series displayed at Santo Gallery].
Ik parkeerde hem in de hoek van de garage, want hoewel ik ernaar had gesmacht, zou dit een steile rit worden op de gladde helling van prestatieverbeteringen. Het chassisnummer verwijst naar een Carrera uit 1974 uit de VS, wat enigszins aantrekkelijk is. Maar deze auto heeft niet de originele motor: hij heeft eigenlijk een 2.7 RS-spec MFI-motor gebouwd op een '73 911 E 2.4-behuizing. Het is dus al een soort compleet Frankenstein-ding. Hij heeft echt een monsterlijke motor met een grote turbo nodig van 500 tot 600 pk, die hem de show en de snelheid geeft, wat betekent dat er meer ophanging, grotere remmen, een nieuwe set wielen en al het andere nodig is. Dus ik heb het project min of meer stopgezet.
Maar hier komt een echte wending in het verhaal: ongeveer negen maanden geleden kreeg ik een telefoontje of sms van een oudgediende, George of zo, van wie ik misschien 25 jaar geleden een auto had gekocht, die me iets wilde verkopen waar ik geen interesse in had en dat ik me niet eens meer kan herinneren. Maar hij zei: "Hé, ik heb die rode 911 gebouwd die jij hebt." Ik moest even nadenken en zei toen: "Bedoel je de '74 slant-nose?" Hij zei: "Ja. Ik heb die auto in de jaren 80 gebouwd." Ik was altijd al een beetje nieuwsgierig naar wie deze auto had gebouwd, en het bleek dat deze man die ik kende hem bijna 40 jaar geleden voor een klant had gebouwd. Hij vroeg zelfs of er nog steeds de '73 911 E 2.7 RS MFI-spec motor in zat, en dat is inderdaad het geval.
Toen vroeg ik hem: "Hé, wat is dat voor bodykit?" Want het is een soort combinatie van een 935-raceauto voor en achter met een grotere spoiler – het is echt een beetje een Frankenstein. Het is een glasvezelkit en het blijkt dat de bodykit van A.I.R. is, American International Racing, dat in de jaren 80 vervangende carrosseriedelen voor Porsche maakte. Zo kwam ik terecht bij het verhaal van de man die hem 40 jaar geleden had gebouwd. Het is een passend einde van het verhaal van een auto die ik zocht en die mij vond.
—Magnus Walker
In 1974 heeft Porsche de 911 opvallend vernieuwd met nieuwe bumpers die betere bescherming boden tegen botsingen en het uiterlijk veranderden van het klassieke silhouet uit de begintijd van het model naar wat de iconische esthetiek van de jaren 80 zou worden. Dit is natuurlijk niet te zien aan de hier aangeboden 911 Carrera 2.7 uit 1974, die in de jaren 80 werd omgebouwd met een op de 935-raceauto geïnspireerde glasvezel widebody-kit van American Racing International (A.I.R.).
Porsche bood de 911 uit 1974 aan met een krachtige Carrera 2.7 MFI-motor met mechanische brandstofinjectie van Bosch uit de veelgeprezen Carrera RS uit 1973, maar niet in de Verenigde Staten. De 911 Carrera 2.7's voor de Amerikaanse markt, waaronder deze 'Flat-Nose' Widebody Conversion, kregen de minder krachtige zescilinder boxermotor uit de 911 S. Deze motor was uitgerust met het nieuwere en meer emissieconforme Bosch K-Jetronic of 'Continuous Injection System', en deze auto's staan bij Porsche-experts dan ook bekend als 'CIS'-modellen.
Toen deze 911 Carrera 2.7 coupé in de jaren 80 zijn A.I.R.-carrosseriekit kreeg, werd de motor echter ook vervangen door een krachtigere versie die was gebouwd volgens de Carrera RS 2.7 MFI-specificaties, met gebruikmaking van het carter van een 911 E 2.4 uit 1973. Walker kocht de auto zelf ongeveer zes jaar geleden uit nostalgie naar een soortgelijke ombouw, die de eerste Porsche was die hij ooit kocht.
Onder zijn eigendom is de auto min of meer een verzamelobject gebleven, rustig in een hoek van de garage. De auto biedt de volgende eigenaar veel mogelijkheden, bijvoorbeeld als canvas voor een resto-modding of om verder te gaan op het pad van 935-geïnspireerde modificaties met een turbomotor en verbeterde chassisonderdelen. In zijn huidige configuratie straalt hij attitude uit, met een raceautostijl en uitstraling die zijn prijs ver overstijgen.
Verder lezen
1972 
1975 
1999 
