Porsche 911 S

Het voertuig in detail

Historisch cultureel erfgoed Porsche 911:
De Porsche 911 is de opvolger van de Porsche 356 en werd in 1963 op de IAA in Frankfurt am Main geïntroduceerd, toen nog als 901. Met de 911 werd de traditie bij Porsche voortgezet om alle voertuigen onder het interne ontwikkelingsnummer op de markt te brengen. De 911 betekent een grote ontwikkelingsstap ten opzichte van de toenmalige Porsche 356. Dit geldt voor de gehele voertuigconstructie en in het bijzonder voor de motor. De modelnaam -901- moest worden afgeschaft, omdat Peugeot zich al de rechten op alle driecijferige getallen met een -0- in het midden had verzekerd. De auto was groter en ook ruimer van binnen dan de 356. De raamoppervlakken waren groter en zorgden voor een beter zicht rondom, wat bijdroeg aan de verkeersveiligheid. De wielbasis werd vergroot, waardoor het reizen in de jaren 60 comfortabeler was dan met het vorige model. Ook de kofferbak, die bij de Porsche 911 zich aan de voorkant bevindt, werd groter. Er wordt gezegd dat Ferdinand Alexander Porsche bij het ontwerpen van de carrosserie van de auto als maatstaf had dat er minstens een set golfclubs in moest passen, omdat de typische Porsche-klanten dat bij de 356 misten. Het belangrijkste criterium voor de carrosserie was vooral een hoge herkenbaarheid met de toenmalige Porsche 356. Ook de plaats van de motor achterin was een vast criterium dat in het bestek van de carrosserieontwikkelaars stond. Samen met Erwin Komenda, die al bij de Porsche 356 een belangrijke invloed had op de ontwikkeling, bracht Ferdinand Alexander Porsche het ontwerp van de 911 op de markt, dat bijna 30 jaar lang ongewijzigd bleef. Het zogenaamde Urmodell zelf werd tot 1972 gebouwd in verschillende uitrustingsvarianten (T, L, E en S) en carrosserievormen (coupé en vanaf 1966 de Targa). De uitrustingsvariant T staat voor Touring, het instapmodel van de 911. De varianten L (1968) en E (1969-1973) staan voor Luxus (luxe) en Einspritzer (injectie) en waren krachtiger en beter uitgerust dan een 911 T. Bij het topmodel Porsche 911 S staat de S voor Sport. De motor was, net als bij de 356, een luchtgekoelde boxermotor. In plaats van de vier cilinders in het vorige model werden nu zes cilinders met een cilinderinhoud van 1991 cm³ (2 liter) gebruikt.De reden voor de verhoging van het aantal cilinders was enerzijds dat de viercilinder boxermotor van de Porsche 356 niet meer met economisch verantwoorde inspanningen verder ontwikkeld kon worden en anderzijds het feit dat een zescilindermotor een grotere looprust heeft en dus bijdraagt aan het comfort.Het vermogen en de cilinderinhoud namen natuurlijk gestaag toe, zodat de gegevens in de volgende alinea alleen gelden voor de eerste serieversie van 1963/64: het vermogen van deze motor bedraagt 96 kW (130 pk) bij een toerental van 6100 tpm. Voor de koeling van de motor en de smering van de bewegende motoronderdelen werd een droogcarter-smering gerealiseerd. De motor heeft ook een grote ventilator voor de motorkoeling, die optisch dominant is in de motorruimte. De benzine-luchtmengselbereiding gebeurt via twee Solex-drievoudige carburateurs. Bij de modelvernieuwing werd de cilinderinhoud van de 911 eerst verhoogd tot 2,2 liter, later tot 2341 cm³ (2,4 liter) en bij de Carrera RS zelfs tot 2687 cm³ (2,7 liter) met een overeenkomstige vermogensstijging. Het dashboard werd ten opzichte van dat van de 356 herzien en aangepast aan de smaak van de jaren 60. De positie van de contactsleutel links naast de stuurkolom werd behouden. De positie van de contactsleutel aan de linkerkant komt uit de historische racesport, waarbij de racewagens bij de start naast het circuit geparkeerd stonden en de coureurs eerst naar hun auto's moesten lopen om deze vervolgens te starten. Omdat een sleutel links van het stuur sneller kan worden bediend bij het instappen, waren veel racewagens zo uitgerust om tijd te winnen. Porsche wilde op deze manier ook voor de seriemodellen een verband met de motorsport leggen. Achter het stuur zijn bij de Porsche 911 vijf instrumenten aangebracht. In het midden domineert de toerenteller, links daarvan zijn de combi-instrumenten voor tankinhoud, motortemperatuur en olietemperatuur/oliedruk aangebracht. Aan de rechterkant bevinden zich de snelheidsmeter en de analoge klok.