Porsche 968 Turbo RS

Mechanisch gezien beschikte de 968 Turbo S voor op de weg over een versterkt Nikasil-blok, oliesproeiers en een 3,0-liter achtkleppenmotor met een vermogen van 305 pk en een koppel van 369 lb-ft. De nog verder verlichte Turbo RS verhoogde het vermogen nog verder en produceerde tot 360 pk zonder de ADAC Cup-restrictor. Fabrieksbronnen vermelden de modificaties, waaronder een "compromisloze chassisafstelling", een extra rolkooi, een brandblussysteem, een 43-liter veiligheidsbrandstoftank en een zespunts veiligheidsgordel, met een gewicht van 1.350 kg of iets minder dan 3.000 pond voor 228.000 DM. De ingenieurs van Porsche waren verbaasd over wat ze hadden gecreëerd. De resulterende auto werd door velen als sneller beschouwd dan de Carrera RSR 3.8, wat leidde tot een felle interne rivaliteit tussen de twee auto's die uit dezelfde competitieafdeling voortkwamen!

De productiereeks en geschiedenis van de drie zijn algemeen bekend. Kort gezegd werd het op de Guards Red Clubsport gebaseerde prototype door Joest ingezet in de ADAC GT Cup, door Seikel Motorsport in Le Mans in Ferrari Fly Yellow, voordat het in de Verenigde Staten terechtkwam in de IMSA-competitie met Lloyd Hawkins en Rennsport Racing. 000 merkt op dat het Grand Prix White-exemplaar "ernstig beschadigd" raakte tijdens een ADAC GT Cup-race op de Nürburgring. De Speed Yellow Turbo RS werd verkocht aan een klant in Zuid-Afrika die, samen met TechArt, "zoveel aanpassingen aan de auto heeft gedaan", aldus Schmid.

De hier aangeboden Porsche 968 Turbo RS uit 1993 met chassisnummer 96062, uitgevoerd in zwart, is de laatste van de drie geproduceerde exemplaren. Schmid merkt nogmaals op: "Dat waren de enige (drie) originele auto's." Het is niet alleen het laatste geproduceerde exemplaar en het enige exemplaar in zwart, maar het is ook het best uitgeruste exemplaar met de uiterst belangrijke 005 "Turbo RS-model"-code en extra opties voor straatauto's die verschillen van de rest. Deze omvatten wielsloten, alarmsysteem, koplamphoogteregeling en velours tapijt in de bagageruimte, wat suggereert dat de auto mogelijk een testcase was om een eerste eigenaar aan te spreken die op de openbare weg reed. Na voltooiing behield Porsche de auto en stelde hem in december van dat jaar tentoon op de Essen Motor Show, waar hij met zijn inmiddels beroemde kleurstelling aan 400.000 bezoekers werd getoond. Het is gemakkelijk te begrijpen waarom hij de bijnaam "Bubbles" kreeg, een speels, bruisend ontwerp dat hij nog steeds heeft.

Zoals beschreven in het motorsportjaarboek Porsche Sport '94 en een rapport over de auto samengesteld door Jürgen Barth, werd chassisnummer 96062 op 1 februari 1994 aangekocht door de Noor Erik Henriksen om deel te nemen aan het eerste seizoen van de BPR International GT Endurance Series in 1994. Henriksen had zich al bewezen als een geduchte concurrent in de Britse Porsche-kampioenschappen met meerdere overwinningen, podiumplaatsen, polepositions, snelste ronden en ronderecords, en had goede connecties binnen de Porsche Customer Sport Department. Henriksen zou samenwerken met Justin Bell, zoon van vijfvoudig Le Mans 24-winnaar (vier daarvan als Porsche-fabriekscoureur) en racelegende Derek Bell, nadat ze vriendschap hadden gesloten tijdens een race-evenement in het Verenigd Koninkrijk. Om de auto klaar te maken voor het acht ronden tellende BPR-seizoen, werd de auto aangepast van zijn ADAC GT Cup-sprintconfiguratie tot een raceauto die geschikt was voor vier uur durende BPR-races. RSR Engineering voerde de aanpassingen uit en voegde een brandstoftank met een groot bereik, luchtkrikken en een reeks lichtgewicht carrosserie- en aerodynamische upgrades toe, waaronder Kevlar-spatborden, deuren en motorkap. Er werden centerlock-naven aangeschaft bij Porsche, zodat er lichtgewicht BBS-wielen met slicks voor droog weer konden worden gebruikt. In een interview met 911 & Porsche World in hun uitgave van juli/augustus 1995 merkte Henriksen op dat de auto uitgebreid was getest.

De eerste race, op Paul Ricard, werd de 968 Turbo RS ingeschreven onder de vlag van het team Mulsanne Racing RSR Motorsport met startnummer 38. De auto hield het bijna de hele race vol, maar drie minuten voor het einde begaf de motor het. Porsche, dat volgens Henriksen "zeer behulpzaam" was, traceerde het probleem naar een defect onderdeel en verving de motor kosteloos. In Jarama presteerde het team goed met een 4e plaats in zijn klasse en een 8e plaats in het algemeen klassement met 130 voltooide ronden – een prachtig resultaat voor het nieuwe team! Dit werd gevolgd door een podiumplaats in zijn klasse tijdens de derde ronde in Dijon en een 6e plaats in het algemeen klassement. Tijdens de 1000 kilometer van Parijs in Montlhéry kreeg het team te maken met motorproblemen, maar deze waren niet zo ernstig dat het team de finish niet kon halen. Henriksens 968 Turbo RS eindigde opnieuw in de vijfde ronde – de laatste race van het team in hun campagne, een vier uur durende race in Vallelunga ter afsluiting van hun Europese seizoen van vijf races.

Interessant is dat Henriksen opmerkt dat het team zich dankzij het succes met chassis 96062 kwalificeerde voor Le Mans, maar ervoor koos om niet naar het Circuit de la Sarthe te gaan omdat er twijfels waren over de duurzaamheid van de auto tijdens de race. Uit de deelnemerslijsten uit die periode blijkt dat deze auto eerst startnummer 66 kreeg, dat uiteindelijk werd overgedragen aan Henriksens 3.8 Carrera RSR. Henriksen herinnert zich de 968 Turbo RS uit zijn tijd met de auto als "...magisch met een uitgebalanceerde wegligging en echt goed vermogen." Het was duidelijk dat het seizoen met de zeldzame 968 Turbo RS met een beetje weemoed eindigde voor het Mulsanne/RSR-team en Henriksen zei in 911 & Porsche World dat hij van plan was "de auto met pensioen te sturen, omdat hij een soort verzamelobject is geworden."

In 2008 werd de auto gekocht door de consignateur als een vroege aanwinst voor een collectie zeldzame en exclusieve Porsche-voertuigen die bekend staan om hun interesse en "unieke" karakter. Als enige zwarte Porsche 968 Turbo RS en als een van de slechts drie exemplaren van dit model die er bestaan, was "Bubbles" misschien wel de ideale vroege aanwinst! Maar dit roept de vraag op: waar heeft deze Turbo RS de afgelopen 14 jaar gestaan? Er deden geruchten de ronde binnen de Porsche-gemeenschap over de status van de raceauto, maar een inspectierapport van Jürgen Barth geeft een vrij duidelijk antwoord. In het dossier, dat ter inzage beschikbaar is, staat: "De auto heeft nog steeds de kleurstelling van zijn laatste race in Vallelunga in 1994 en verkeert in absoluut originele staat." Bovendien: "De auto maakt een geweldige indruk omdat hij na de laatste race in 1994 niet meer is gebruikt. Omdat er slechts 3 exemplaren van de 968 Turbo RS zijn gebouwd, is dit vandaag de dag de meest originele."

De auto is gebouwd door de Motorsport-afdeling van Porsche in een periode waarin de noodzaak de intentie in Weissach aanscherpte. Het is het laatste exemplaar van slechts drie 968 Turbo RS-auto's die zijn gemaakt, de enige die in het zwart is afgewerkt en het enige Porsche RS-model met een motor voorin. Met zijn charmante originele kleurstelling uit die periode, zijn wedstrijdspecificaties en zijn goed gedocumenteerde geschiedenis wordt hij algemeen beschouwd als de meest originele nog bestaande Turbo RS, die nauwkeurig is bewaard gebleven zoals hij in 1994 voor het laatst heeft geracet. De auto wordt aangeboden door de derde eigenaar en gaat vergezeld van een inspectierapport van Jürgen Barth en de lichtgewicht BPR-carrosserie (verzending op kosten van de koper). Voorafgaand aan de verkoop krijgt de auto een uitgebreide onderhoudsbeurt van de experts van Porsche Motorsport North America (PMNA). Het is passend dat deze auto als afsluiting dient voor de 924 Turbo-rallyauto's van eind jaren 70 – vroege transaxle-projecten onder leiding van Barth – die allemaal gekenmerkt werden door inventiviteit, een duidelijk doel en het geloof van Porsche in competitie als de duidelijkste weg vooruit.