Porsche 911 Slantnose – SOW 010, M505/506

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Van de racerij (of Rennsport, in Porsche terminologie) naar de weg – vaak meer een dictaat dan een echte intentie. Bij Porsche was het anders. Hier was racen altijd een middel om een doel te bereiken, bij wijze van spreken. Dit was ook het geval in de jaren 80, toen Porsche de zogenaamde “Slantnose” opnam in hun toen nieuwe speciale verzoekprogramma (Sonderwunschprogramm). Aanvankelijk als exclusieve speciale aanvraag, later zelfs met een eigen optiecode. Maar hoe kwam de 911 Slantnose tot stand? Hoeveel Porsche 911 Slantnose zijn er gebouwd? We nemen je mee naar het archief en gaan op zoek naar aanwijzingen.

De Porsche 911 Slantnose ontstond door een gat in het Groep 5-reglement

Allereerst moeten we terug naar de wilde jaren van de sportwagenracerij. In 1976, met de introductie van de nieuwe Groep 4, 5 en 6, voelde Porsche de kans om het wereldkampioenschap sportwagens te winnen met de 911. Op basis van de toen nieuwe Porsche 930 Turbo moest er een raceauto komen. Bij de ontwikkeling was een jonge ingenieur betrokken die luistert naar de naam Norbert Singer. Met zijn team pakte hij al snel het onderwerp aerodynamica aan.

In zijn boek Porsche Rennsport 1970 – 2004beschrijft Singer dat er een achterpoortje zat in de reglementen voor Groep 5. Bijlage J van het FIA Technisch Reglement van 1976 regelde in artikel 269 b) de mogelijke veranderingen aan de carrosserie. Singer kwam met een idee – hij had een meer gestroomlijnde voorkant met minder frontaal oppervlak in gedachten. Hiervoor verplaatste zijn team de koplampen van de Porsche 935 snel naar de voorspoiler, waardoor het gebruik van plattere spatborden mogelijk werd. De Porsche 935 Slantnose was geboren.

Anderen maakten de 911 met vlakke spatborden min of meer acceptabel – Porsche volgde pas in de jaren 80.

In de racerij bereikte de Slantnose 911 al snel een cultstatus. Vooral de particulier gebruikte Kremer Racing Porsche 935 werd een publiekslieveling. De Porsche 935 K2, 3 en 4, eveneens gebouwd door Kremer Racing voor klanten, behaalden aanzienlijke racesuccessen tot ver in de jaren 1980. Onvergetelijk was bijvoorbeeld de algemene overwinning op Le Mans in 1979.

Porsche Kremer Racing

Details

Sportwagenraces, waaronder het Duitse Rennsportkampioenschap DRM, waren razend populair. Geen wonder dat Porsche-coureurs ook racecredits op de weg wilden. Daarom groeide de interesse in tuning en het individualiseren van voertuigen in de jaren 70 en 80, en talloze tuningbedrijven waren actief op de markt. Of het nu RUF, Kremer, Strosek of bb-Auto was.

En precies deze bedrijven herkenden de tekenen des tijds. Rainer Buchmannhad bijvoorbeeld eind jaren 70 al ombouwsets voor de 911 met een voorkant die was geleend van de 928. Wie het nodige geld had, kon toen al met een 911 Slantnose door het verkeer rijden.

Er waren drie generaties Porsche 930 Slantnose

Vanaf 1980 was de Slantnose bij Porsche alleen beschikbaar voor geselecteerde klanten op speciaal individueel verzoek. De Porsche 935 Street van Mansour Ojjeh is ongetwijfeld het beroemdste voertuig. Vanaf 1981 was deze “body conversion 911 Turbo/ 911 SC Turbolook flat front end” officieel verkrijgbaar bij de Porsche klantenservice. Deze 58 voertuigen van de eerste generatie Porsche 911 Slantnose hadden geen pop-up koplampen. In plaats daarvan waren de lichten geïntegreerd in de voorschort – net als bij de raceauto 935. Deze auto’s van de eerste generatie Slantnose werden gebouwd tot 1983.

Alle Porsche 930 Turbo Slantnose te koop op Elferspot

Bekijk alle

In 1983 gaf Porsche de 911 Slantnose een nieuw gezicht. Ze verhuisden de koplampen van de voorspatborden naar de spatborden. De Sonderwunsch 911 had nu de bekende pop-up koplampen van de 924/944. De exacte naam was “Slantnose met klapkoplamp en GFK voorspoiler met middelste oliekoeler voor 911 turbo en alle 911 turbo-look varianten (M491)”. De race-uitstraling was echter geen koopje: de ombouw kostte in die tijd meer dan 38.000 DM. Tussen 1983 en 1987 werden 204 exemplaren van de tweede generatie Porsche 911 Slantnose gebouwd.

Hoeveel Porsche 930 Slantnose M505/506 waren er?

In de derde en laatste generatie van de Porsche 930 Turbo veranderde onder andere de aanduiding van de optiecode. M505 was de Porsche 930 Slantnose voor de Amerikaanse markt. M506 was de optiecode voor de rest van de wereld. Achtergrond voor het onderscheid: de verplichte oliekoeler in het midden van de voorskirt in de rest van de wereld was in sommige Amerikaanse staten niet toegestaan. Daarom heeft de Porsche 911 Slantnose M505 de voorskirt van de gewone 930 Turbo. De extra oliekoeler werd in het rechter achterspatbord geplaatst.

De overgang van het speciale wensenprogramma naar de gewone optiecode had een speciale reden. De derde generatie 930 Slantnose (1987-1989) werd niet langer alleen aangeboden op speciaal verzoek van de klant. In plaats daarvan verschenen de optiecodes M505/506 in de prijslijsten van de Porsche dealers. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de laatste generatie Porsche 930 Slantnose het minst zeldzaam is. In totaal zijn er 630 Porsche 911 Turbo Slantnose M505 en 56 M506 geproduceerd.

Of het nu SOW 010 of M505 is, Porsche 930 Turbo Slantnoses behoren tot de zeldzaamste 911-modellen.

De Slantnose is zeker niet ieders lieveling, soms is er zelfs sprake van polarisatie. Maar voor echte autosportfans is het een van de meest begeerlijke 911-modellen ooit. Zijn zeer lage productieaantallen – er werden er in totaal slechts 948 geproduceerd – betekenen ook dat de Porsche 930 Turbo Flachbau een van de zeldzaamste 911’s is. Omdat ze ook meestal zeer exclusieve interieurs en kleuren droegen, zijn ze daarom zeer interessant geworden voor verzamelaars.

911 Turbo Book Hans Mezger Limited Edition 2020

Details

© Titelbild: RSC Auto