Porsche 956 B

De 24 uur van Le Mans in 1984 zou de eerste race zijn voor de 956-115, die in de opvallende en elegante Kenwood-kleuren zou rijden en bestuurd zou worden door de Formule 1-wereldkampioen van 1980, Alan Jones, zijn Australische landgenoot Vern Schuppan en collega-Formule 1-coureur Jean-Pierre Jarier. In de nieuwste 956B-specificatie arriveerde chassis 115 in Frankrijk met een reële kans op minimaal een podiumplaats, aangezien het Porsche Works-team uit protest afwezig was. De FISA (de overkoepelende organisatie die nu bekend staat als de FIA) had voor 1984 nieuwe regels voor het tanken opgesteld, die mede van invloed waren geweest op de ontwikkeling van de "956B", maar die op het laatste moment werden geschrapt nadat de fabrikanten al enorme middelen hadden geïnvesteerd om aan de veranderingen te voldoen.

Het Porsche-feestje zou verder worden verpest in de kwalificatie, waarbij de Martini Lancia LC2's de eerste rij bezetten en de 956-115 als zevende startte achter de andere privé-Porsche's van Joest, Richard Lloyd en John Fitzpatrick. Schuppan had een vliegende start gemaakt in de kwalificatie, maar moest zijn beste ronde afbreken toen een andere auto voor hem spinde. Alle onrecht zou worden rechtgezet bij de start van de race, toen Schuppan zich een weg baande door de Porsches en Lancias naar de tweede plaats en de snel startende WM P83B onder druk zette, waardoor deze een fout maakte bij het remmen in de krappe Mulsanne-bocht. De 956-115 kwam uit de S-bochten en begon aan de vijfde ronde als leider in de 24 uur van Le Mans.

Gedurende het eerste kwart van 's werelds beroemdste race keken de naar schatting 150.000 toeschouwers in de brandende zon toe hoe 956-115 een comfortabele voorsprong opbouwde. In het zesde uur nam de WM P83B wraak door voor de 956-115 te spinnen en een ongeplande pitstop te forceren om een velg en de neus van de carrosserie te vervangen, die bij het incident waren beschadigd. Gedurende de nacht vonden Schuppan, Jones en Jarier hun ritme en vochten zich op zondagochtend om 8 uur terug naar de derde plaats. De volgende vier uur vochten ze om de tweede plaats. Met nog iets meer dan twee uur te gaan, viel de Porsche een cilinder uit en moest hij de pit in. Omdat het Kremer-team zo'n grote voorsprong had opgebouwd op de rest van het deelnemersveld, kon het zich veroorloven om de auto tot vlak voor de finishvlag geparkeerd te houden en hem pas voor de laatste ronde weer de baan op te sturen om de race uit te rijden. Schuppan nam de eer op zich en bracht de 956-115 naar een schitterende zesde plaats.

Een paar weken later bracht een nieuwe Liqui Moly-kleurstelling de 956-115 nog meer geluk, met Manfred Winkelhock die de beroemde 200 mijl lange 'Money Race' op de Norisring won; zo genoemd vanwege het aanzienlijke prijzengeld van 37.350 DM, dat zorgde voor een startveld van topteams en coureurs. Het jaar werd afgesloten met top 5-resultaten in drie van de grote 1000 km-races van het World Endurance Championship – Nürburgring, Imola en Sandown Park – met twee van de iconische liveries uit die periode, Warsteiner in Italië en Sega in Zuid-Afrika.

De 956-115 begon het seizoen 1985 met een 5e en twee 8e plaatsen in de 1000 kilometer races van Mugello, Monza en Silverstone, voordat in juni een tweede poging werd ondernomen in de 24 uur van Le Mans. In Frankrijk had de Porsche met Barclay-kleuren een centrale vin over de hele lengte van de achterkant, die volgens de coureurs – de Zwitser Mario Hytten en de Zuid-Afrikanen George Fouché en Sarel van der Merwe – de 956-115 hielp om 300 tpm extra te halen op het Mulsanne-rechte stuk. De kwalificatie zou een herhaling worden van 1984, met de 956-115 op de 7e plaats, maar dit keer achter het terugkerende Works Rothmans Porsche-team (met zijn drie nieuwe 962's), de twee Works Martini Lancias en het winnende 956B-chassis 117 van het Joest-team van vorig jaar.

Startrijder "Supervan" van der Merwe profiteerde optimaal van een uitstekende start in de eerste paar ronden, maar zijn opmars naar de kop in de 956-115 werd in het tweede uur onderbroken toen een hydraulische leiding van de koppeling moest worden vervangen. Er ging 21 minuten verloren in de pits, maar de problemen van de 115 waren nu achter de rug en hij zette zich schrap voor een foutloze inhaalrace om zondagmiddag op de vijfde plaats te eindigen. Slechts één van de Porsches in dat topvijfje was een Works 962, terwijl de andere twee een race hadden om snel te vergeten, omdat ze ruimschoots werden verslagen door drie 956B's van klanten. De nieuwe 962 van Kremer kwam niet verder dan een 9e plaats, zo'n vijf ronden achter zijn oudere zus 956-115.

Om die nieuwe 962 verder te ontwikkelen, verkocht Kremer de 956-115 na Le Mans aan het Alpha Cubic Racing Team in Japan, en de prestaties tijdens de 24 uur maakten de deal ongetwijfeld nog aantrekkelijker. Slechts zes weken na Le Mans stond de 956B aan de start voor zijn eerste race in het All-Japan Sports Prototype Championship. Hoewel Porsche halverwege het seizoen instapte, maakte het Stuttgart toch trots met een 5e plaats in de Fuji 500 Miles, een 8e plaats in de Suzuka 1000 km en een schitterende 3e plaats in de Fuji 500 km. De coureurs van de 956-115 in Japan waren Toshio Suzuki, Chiyomi Totani en Noritake Takahara, van wie de laatste de enige keer was dat de auto niet finishte tijdens de Fuji 1000 km van 1985 (gereden onder zowel WEC als JSPC), toen de auto samen met vele andere, waaronder de Works Porsche-, Jaguar- en Mazda-teams, werd teruggetrokken vanwege het slechte weer.

In 1986 verving Kenji Tohira Toshio Suzuki en behaalde de 956-115 nog twee JSPC-podiumplaatsen, met een derde plaats in zowel de Fuji 500 Miles als de Suzuka 1000 km. Fenomenaal genoeg sloot 1986 een driejarige carrière af voor de 115, waarin hij nooit één keer uitviel.

De gebroeders Kremer hadden duidelijk een zwak voor hun oude 956B, want ze kochten hem terug uit Japan en restaureerden hem in de Liqui Moly-kleuren waarmee hij op Norisiring had gewonnen. Eind jaren negentig werd de 956-115 via Coys rechtstreeks door Kremer verkocht aan de Britse verzamelaar Tony O'Neill, waarna hij in januari 2004 werd geselecteerd voor de wereldberoemde Le Mans- en Groep C-collectie van Henry Pearman. De 956-115 maakte deel uit van Pearmans adembenemende Group C Porsche-tentoonstelling op Salon Privé in 2011 en bleef in zijn collectie tot 2015, toen hij werd verkocht aan de huidige eigenaar.

Deze eigenaar, die ook een belangrijke Le Mans-collectie heeft, besloot om 956-115 terug te brengen naar de specificaties van de 24 uur van Le Mans in 1984. De 'Sprint'-neus en -achterkant met hoge downforce zijn nog steeds aanwezig en worden bij de verkoop meegeleverd.

Van de 28 gebouwde Porsche 956's waren slechts zes chassis van het type 956/84 "B"-spec. Van die zes werd de eerste gebouwd voor en slechts kort geracet in Japan, voordat hij vroeg in het seizoen werd vernield, en de laatste was slechts een kaal chassis dat werd gebruikt om een oudere auto te herbouwen en later door een brand werd verwoest, waardoor zijn carrière ten einde kwam. De auto van Brun was een ander slachtoffer en werd in 1985 afgeschreven. 956-115 is daarom een van de slechts drie overgebleven 956B's met een origineel, onbeschadigd fabriekschassis, en is natuurlijk een zusje van de auto die in 1984 en 1985 beroemd werd door twee opeenvolgende overwinningen in Le Mans.

Tegenwoordig komt 956-115 natuurlijk in aanmerking voor enkele van de grootste historische race-evenementen, waaronder Le Mans Classic en zowel de Peter Auto- als de Masters Group C-serie. Deze 956B is in de afgelopen 22 jaar dat hij in particulier bezit was slechts één keer in het openbaar getoond in twee van de grote Le Mans-gerichte collecties, en zou ook welkom zijn op de beste concoursen en evenementen zoals het Goodwood Festival of Speed.

• Een van de slechts zes chassis met "B"-specificaties die door de Porsche-fabriek zijn gebouwd met substantiële upgrades die identiek zijn aan de 1983 Works Rothmans-auto's.
• Tweevoudig top-zes finisher in Le Mans en leider van de race van 1984 gedurende zes van de 24 uur met Vern Schuppan, Alan Jones en Jean-Pierre Jarier.
• Winnaar van de 'Money Race' op Norisring in 1984 met Manfred Winkelhock
• Succesvolle deelnemer aan twee van de grote Group C-raceseries, het World Endurance Championship en het All-Japan Sports Prototype Championship.
• Opnieuw afgewerkt volgens de originele Le Mans-specificaties van 1984 en met de kenmerkende Kenwood-kleuren

Racegeschiedenis
1984

• 16-17 juni | 24 uur van Le Mans – Kenwood Coureurs: V. Schuppan / A. Jones / J.-P. Jarier · Nr. 11 · 6e
• 30 juni | Norisring – Liqui Moly Coureur: M. Winkelhock · Nr. 10 · 9e
• 1 juli | Norisring DRM – Liqui Moly Coureur: M. Winkelhock · Nr. 10 · 2e
• 01 juli | Norisring 200 mijl "Money Race" – Liqui Moly Coureur: M. Winkelhock · Nr. 10 · 1e
• 15 juli | Nürburgring 1000 km – Kremer Coureurs: M. Winkelhock / M. Surer · Nr. 10 · 5e
• 16 september | Imola 1000 km – Warsteiner Coureurs: G. Fouche / W. Brun / L. von Bayern · Nr. 10 · 4e
• 02 december | Sandown Park 1000 km – Sega Coureurs: M. Winkelhock / R. French · Nr. 11 · 5e

1985

• 14 april | Mugello 1000 km – Protea Hotels & Inns Coureurs: K. Ludwig / G. Fouche · Nr. 11 · 5e
• 28 april | Monza 1000 km – Southern Sun Hotels Coureurs: G. Fouche / S. van der Merwe / B. Giacomelli · Nr. 11 · 8e
• 12 mei | Silverstone 1000 km – Pretoria Brick Coureurs: G. Fouche / S. van der Merwe / A. Copelli · Nr. 11 · 8e
• 15–16 juni | 24 uur van Le Mans – Barclay Coureurs: M. Hytten / G. Fouche / S. van der Merwe · Nr. 10 · 5e
• 28 juli | Fuji 500 mijl (JSPC) – Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / T. Suzuki · Nr. 2 · 5e
• 25 augustus | Suzuka 1000 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / T. Suzuki · Nr. 2 · 8e
• 06 oktober | Fuji 1000 km (FIA WEC / JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani · Nr. 48 · Teruggetrokken (weer)
• 24 november | Fuji 500 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani · Nr. 2 · 3e

1986

• 06 april | Suzuka 500 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 8e
• 04 mei | Fuji 1000 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 7e
• 20 juli | Fuji 500 mijl (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 3e
• 24 augustus | Suzuka 1000 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 3e
• 05 oktober | Fuji 1000 km (FIA WEC / JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 12e
• 23 november | Fuji 500 km (JSPC) – Renoma Alpha Cubic Coureurs: N. Takahara / C. Totani / K. Tohira · Nr. 2 · 7e