Portret van de Porsche 944

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

De Porsche 944 was het tweede model van Porsche met een watergekoelde viercilinder-in-lijnmotor voorin en een versnellingsbak achterin, d.w.z. een transaxleontwerp. Het was een directe opvolger van het succesverhaal van de Porsche 924. De sportwagen met 2+2 zitplaatsen kwam in 1981 op de markt en werd tot 1991 door Audi in Neckarsulm gebouwd. Alleen de allerlaatste modellen rolden van de productielijn in Zuffenhausen. Hij was verkrijgbaar als coupé en van 1989 tot 1991 ook als cabriolet. Met meer dan 160.000 gebouwde exemplaren was de 944 de best verkochte Porsche sportwagen aller tijden, totdat hij werd vervangen door de Porsche 996.

Ontwikkelingsgeschiedenis

Begin jaren 80 was de Porsche 944 bedoeld om de kloof tussen het instapmodel 924 en de 911 SC en 928 te dichten. Hoewel de 924 ook een voor die tijd extreem krachtig model had in de vorm van de Turbo, was de 2-liter viercilinder motor met DNA van de Volkswagen Groep niet charismatisch genoeg voor de die-hard Porsche fans. Hij was immers oorspronkelijk ontworpen voor de saaie Audi 100. Commercieel was hij echter een groot succes. De Porsche 944 had dus grote commerciële schoenen te vullen. Toen hij in de herfst van 1981 werd gepresenteerd, waren er al 110.000 exemplaren van de 924 verkocht.

Net als de 924 is de Porsche 944 gebaseerd op een transaxle-platform, d.w.z. motor vooraan en versnellingsbak achteraan. Dit ontwerp zorgt voor een zeer evenwichtige gewichtsverdeling. In tegenstelling tot het Porsche 911 G-model, dat soms moeilijk op de limiet te rijden was, zorgde deze balans ervoor dat de 944 zelfs op de limiet gemakkelijk te besturen was. Dit ongecompliceerde rijgedrag, gekoppeld aan een goede ruimte, veel bagageruimte en een laag brandstofverbruik, maakte het een echte alledaagse sportwagen. De Porsche 944 was een doorslaand succes, vooral in de VS. Het is daar vandaag de dag nog steeds een van de populairste Porsche-modellen. Hij werd onder andere vaak genoemd als de “best rijdende auto” door Car & Driver.

Porsche 944/I – 1e serie (1982 – 1984)

De Porsche 944 moest een onafhankelijke, echte Porsche-motor krijgen. De ingenieurs gebruikten hiervoor de 928 en de 2,5 liter viercilindermotor met twee balansassen deelde veel basisafmetingen met zijn V8-motor. De 8-kleppenmotor produceerde 163 pk bij 5.800 tpm uit een cilinderinhoud van 2.479 cc. Dankzij de voor die tijd hoge compressieverhouding van 10,6:1 bood hij naast de aansprekende prestaties zeer gunstige waarden voor het brandstofverbruik. Een gemiddeld verbruik van minder dan 10 liter per 100 kilometer was geen probleem. De 944 was verkrijgbaar met een handgeschakelde 5-versnellingsbak of een automatische 3-versnellingsbak.

Niet alleen de motor werd krachtiger, maar ook de carrosserie. De Porsche 944 werd dan ook merkbaar breder dan de 924. Met 50 mm extra werd hij in totaal 1.735 mm breder. Ondanks het grotere frontale oppervlak veranderde de luchtweerstand slechts marginaal. De carrosserie had een indrukwekkende luchtweerstandscoëfficiënt van 0,35. De Porsche 944 gebruikte ook enkele carrosserieonderdelen van de 924 om de productiekosten te drukken. De motorkap, koplampen, het dak, de deuren, de glazen achterklep en de achterlichten waren allemaal identieke onderdelen. In een officiële imagofilm werd de 944 beschreven als een uiterlijke synthese van de 924 en 928.

De Porsche 944 kreeg een aantal van dezelfde onderdelen als de 924

In het interieur kon de Porsche 944 zijn verwantschap met de 924 uit de eerste serie echter nauwelijks verhullen. Hoewel de instrumenten in zilver zijn uitgevoerd en ook de kleurstelling van de wijzerplaten is veranderd, is de lay-out absoluut identiek aan die van de 924. Het instrumentenpaneel, de snelheidsmeter, de toerenteller, de oliedrukmeter, de klok en de voltmeter – in totaal zes ronde instrumenten – maken het totaalbeeld van de Porsche 944/I compleet. Op auto’s met airconditioning is de voltmeter weggelaten ten gunste van de ventilatieregelaar.

Aan de chassiskant was er onafhankelijke ophanging met MacPherson-veerpoten en 20 mm stabilisator aan de voorkant en onafhankelijke ophanging met semi-trailing arms en torsiestaafveren aan de achteras. Dit basisontwerp is gemeenschappelijk voor alle 944’s. De remmen zijn voor en achter voorzien van zwevende remklauwen en inwendig geventileerde remschijven. ABS was nog niet beschikbaar op de 944/I. Stuurbekrachtiging was pas leverbaar vanaf modeljaar 1983, net als standaard elektrisch verstelbare en verwarmde buitenspiegels aan de passagierszijde.

Porsche 944/II – 2de reeks (1985 – 1991)

Nadat er in drie jaar tijd al meer dan 60.000 Porsche 944/I’s waren verkocht, was een grote revisie nodig voor het modeljaar 1985. Het interieur werd volledig opnieuw ontworpen. De dagen van individueel gemonteerde ronde instrumenten waren voorbij. Een grote snelheidsmeter herbergde nu vier instrumenten. Het dashboard bevatte ook het moderne, nieuwe klimaatregelingspaneel en de digitale stopwatch. De deurpanelen en middenconsole werden ook aanzienlijk vernieuwd. Een van de grootste punten van kritiek op de eerste reeks werd ook weggewerkt. De stuurkolom was te laag geplaatst voor lange bestuurders. Dankzij de 12 millimeter verhoogde bevestiging was er aanzienlijk meer beenruimte bij de bovenbenen.

De uiterlijke wijzigingen aan de Porsche 944/II zijn minder opvallend. De radioantenne werd bijvoorbeeld geïntegreerd in de voorruit. Daardoor lijkt het alsof beide vleugels uit één mal zijn gegoten. Porsche paste ook de deuren aan. Vanaf modeljaar 1985 werden alle seriemodellen uitgerust met stabiele vangrails. Dit verhoogde de passieve veiligheid bij een aanrijding van opzij. De vergroting van de brandstoftank tot 80 liter maakte ook een actieradius van meer dan 800 kilometer zonder stoppen mogelijk. Het motorcompartiment van de Porsche 944/II kreeg slechts kleine wijzigingen. Porsche installeerde een krachtigere dynamo (115 A in plaats van de vorige 90 A) en bereidde alle motoren voor op uitlaatgaszuivering met behulp van een katalysator. Porsche installeerde ook aluminium draagarmen op de vooras.

Alle aangeboden Porsche 944 op Elferspot

Bekijk alle

Het topmodel van de Porsche 944 kwam in 1985 met de Turbo

Porsche introduceerde ook een nieuw model voor de facelift. Intern kreeg hij de aanduiding Porsche 951, officieel heette hij Porsche 944 Turbo. Van buiten is hij te herkennen aan de geïntegreerde lampen in de vernieuwde voorskirt met luchtinlaat boven de kentekenplaathouder en een diffuser achter. Deze maatregelen resulteerden in een verlaging van de luchtweerstandscoëfficiënt tot 0,33. Een ander onderscheidend kenmerk zijn de vierzuiger remklauwen met vaste remklauw rondom. De veranderingen aan de ophanging zijn niet zichtbaar. Een steviger chassis met stabilisatoren voor (24 mm) en achter (18 mm) en standaard stuurbekrachtiging hebben de turbo getemd.

De motor van het topmodel in de 944-serie werd uitgerust met een KKK-turbocompressor. Porsche verlaagde de compressieverhouding van de verder weinig veranderde basismotor naar 8,0 : 1 ten gunste van de turbo, waardoor de Porsche 944 Turbo 220 pk kon leveren. Dit was voldoende voor een topsnelheid van 245 km/u. De acceleratie van 0 naar 100 km/u in 6,3 seconden was ook indrukwekkend.

944 S, ABS en airbags volgden in 1987, in ’88 kwam de Turbo S

Twee jaar na de introductie van de 944/II lanceerde Porsche de 944 S voor het modeljaar 1987. De carrosserie en uitrusting waren nog steeds identiek aan die van het basismodel. Onder de motorkap waren er echter heel wat nieuwigheden. De 2,5-liter motor kreeg de cilinderkop van de 928 S4 met vierkleppentechnologie en twee bovenliggende nokkenassen. De nokkenasaandrijving zelf werd versterkt en het uitlaatsysteem, oliecarter en brandstofinjectie werden aangepast. Door tegelijkertijd de compressieverhouding te verhogen tot 10,9:1, produceerde de 944 S een maximum van 190 pk bij 6.000 tpm. De zestienkleppenmotor, die alleen verkrijgbaar was met een handgeschakelde 5-versnellingsbak, haalde 100 km/u in 7,9 seconden en 228 km/u.

Verdere vernieuwingen in de modelserie waren te vinden in het interieur. Het programma omvatte nu volledig elektrische stoelen en airbags. Dubbele airbags waren standaard op de Amerikaanse Turbo en optioneel op de 944 en 944 S. Porsche was hiermee overigens de eerste Europese fabrikant die een auto met airbags standaard aanbood in de VS. ABS en een sportonderstel waren op verzoek van de klant leverbaar op alle modellen. Voertuigen met ABS waren echter niet langer leverbaar met Fuchs velgen vanwege noodzakelijke aanpassingen aan de rolstraal van de stuurinrichting. In plaats daarvan werden de 16″ telefoonvelgen van de Porsche 928 S aan het programma toegevoegd.

De motor in de Turbo S was nauw verwant aan die van de 944 Turbo Cup.

In 1988 kreeg de sportwagen met transaxle een nog scherpere versie, de Porsche 944 Turbo S. Deze had een motor die rechtstreeks was afgeleid van de 944 Turbo Cup met 250 pk bij 6.000 tpm. Een versterkte koppeling en een sperdifferentieel met 40% waren standaard. Tegelijkertijd kreeg hij het remsysteem met ABS één-op-één van de Porsche 928 S4. Met een topsnelheid van 260 km/u en 5,9 seconden tot 100 km/u was de topversie van de 944, waarvan er slechts 1.635 werden gemaakt, uiterst zeldzaam en betrad hij prestatiesferen die eigenlijk voorbehouden waren aan de 911. Hij was alleen verkrijgbaar in het modeljaar 1988 en kostte 99.800 DM. De meeste (naar verluidt 1.000) exemplaren waren zilverroze van kleur.

In 1989 werd de Porsche 944 S2 eindelijk leverbaar als cabriolet.

Na talloze technische herzieningen aan de 944 presenteerde Porsche in de 944 S2 de grootste in serie gebouwde viercilinder benzinemotor voor modeljaar 1989. Het resultaat was een cilinderinhoud van 3 liter en 211 pk. ABS was ook standaard, net als de turbocarrosserie. De 944 S2 verving daarmee de 944 S. Vanaf 1989 was er voor het eerst ook een cabriolet met transaxle uit Zuffenhausen verkrijgbaar, gebaseerd op de S2. Hiervoor werden carrosserieën van de Porsche 944 S2 Coupé geleverd aan de American Sunroof Company. Daar werd het dak eraf gesneden en een tweede vloer erin gelast.

Tegelijkertijd kreeg het basismodel een verbeterde 2,7-liter motor met 165 pk. Deze was echter maar één jaar in het programma. Vanaf 1990 waren alleen nog de Porsche 944 S2, Turbo en Turbo S verkrijgbaar. De productie van de Porsche 944 eindigde met het modeljaar 1991, maar Porsche kwam met iets speciaals voor het afscheid van de 944. De 944 Turbo werd als cabriolet geproduceerd in een speciale serie die beperkt was tot 528 exemplaren. Nadat er in totaal 163.303 Porsche 944’s waren geproduceerd, was het tijd om er een punt achter te zetten. De laatste modellen werden vanaf mei geproduceerd in Zuffenhausen. Het contract met Audi voor de productie van de 944 in Neckarsulm eindigde in april 1991.

Technische gegevens en hoeveelheden

Door de voortdurende doorontwikkeling van de Porsche 944 zijn er soms aanzienlijke verschillen tussen de afzonderlijke modeljaren. De presentatie is hier onderverdeeld in de basisversie van de 944 Coupé en de 944 S, S2, Turbo, Turbo S en de bijbehorende cabriovarianten.

Technische Daten des Porsche 944

Technische Daten des 944 S, S2, Turbo und Turbo S

De 944 maakte ook een paar optredens in de autosport

Nog voor de marktintroductie testte Porsche de 944 in de autosport. In 1981 nam het Porsche-team met het rijdersduo Jürgen Barth en Walter Röhrl deel aan de 24 uur van Le Mans met een Porsche 924 GTP Le Mans. Dit was een camouflagenaam. In feite was het een Porsche 924 GTP-chassis met een 2,5-liter turbomotor en 400 pk van de 944, die later bekend werd als de 944 GTR Le Mans. De gecamoufleerde 944 voltooide de 24 uur zonder problemen en eindigde op de 7e plaats algemeen met de kortste pitstoptijd van alle voertuigen.

De eerste Porsche one-make cup startte in 1986 met de 944 Turbo Cup.

Dieter Glemser kreeg van het Porsche management de opdracht om een Porsche one-make cup op te zetten. Het idee was om deelname aan autosport met Porsche sportauto’s op basisniveau mogelijk te maken. Op basis van de 944 Turbo werd een racewagen ontworpen die absoluut dicht aanleunde bij de serieproductie. De Cup werd georganiseerd als onderdeel van de eveneens nieuwe Supercup. Hoewel de spannendere auto’s vertegenwoordigd waren in Groep C, werd de Porsche 944 Turbo Cup al snel een publiekslieveling. In vier seizoenen zegevierden Joachim Winkelhock en Roland Asch respectievelijk één en drie keer. In 1990 werd de 944 Turbo vervangen door de op de 964 gebaseerde Porsche Carrera Cup Deutschland.

© Foto omslag: Porsche AG