De 906 betekende een ware revolutie ten opzichte van de 904 en weerspiegelde de nieuwe normen die door Ferdinand Piech waren vastgesteld. Laten we beginnen met de stijfheid: terwijl de stijfheid van de 904 voortkwam uit de gegoten en gelijmde carrosseriestructuur van glasvezel, wordt de stijfheid van de 906 geleverd door een ruimtelijk frame van stalen buizen, bekleed met spanningsvrije carrosseriepanelen van glasvezel. Het eindresultaat is dat de 906, naast een aanzienlijk grotere stijfheid, 113 kg minder weegt dan zijn grote zus, wat neerkomt op een bijna onwerkelijk gewicht van 580 kg! De combinatie van de 901/20-motor, die 220 ch levert, en het in de windtunnel verfijnde carrosserieontwerp voor een perfecte aerodynamica, stelde de 906 in staat om op het circuit van Le Mans een snelheid van 280 km/u te halen – een opmerkelijke prestatie voor een auto uit de Klasse 2L! Na zijn succes tijdens de 24 Uur van Daytona nam de 906 deel aan de 12 Uur van Sebring in 1966 (waar hij ook in zijn klasse won), vervolgens aan de 1.000 km van Monza (4e en 5e achter de Ferrari 330 P3 en twee Ford GT40’s), de Targa Florio (algemene overwinning), de 1.000 km van Spa (klasseoverwinning), de ADAC 1.000 km op de Nürburgring (klasseoverwinning)… Daarna volgden de 24 uur van Le Mans in 1966, waar de 906’s de 4e, 5e en 7e plaats behaalden achter de GT40’s. Daarna stuurde Ferdinand Piech zijn team in de richting van de ontwikkeling van de 907, vervolgens de 908 en 910, alvorens over te stappen op de 917. Uiteindelijk werden er zo’n 65 exemplaren van de 906 Carrera 6 geproduceerd, in plaats van de oorspronkelijk geplande 50… dankzij het succes ervan!
Ons exemplaar, #906-113, werd net op tijd voor de 12 uur van Sebring afgeleverd aan de beroemde coureur Ed Hugus, die in 1957 een klasseoverwinning behaalde tijdens de 24 uur van Le Mans achter het stuur van zijn Porsche 550, en nog andere prestaties neerzette achter het stuur van de Ferrari 275 P, 250 TR, 250 GT SWB, 250 GTO en de Porsche 718 RSK, om er maar een paar te noemen… #906-113, hoewel vers uit de fabriek, eindigde als 4e in zijn klasse en als 8e in het algemeen klassement. Daarna schreef Ed Hugus de auto in voor SCCA-races, eerst in Cumberland (klasseoverwinning), daarna in Lexington, voordat hij in november 1966 in Riverside reed (7e in het algemeen klassement). Eind 1966 verkocht Ed Hugus #906-113 aan Clive L. Philipps, die vervolgens aan talrijke races deelnam achter het stuur, waaronder een klasseoverwinning tijdens de 500 mijl van Road America in 1968. Na deze race kocht Mike Rahal de auto. Hij reed ermee in de 12 Hours of Sebring en de 6 Hours of Watkins Glen in 1969 (waarbij hij in zijn klasse als tweede eindigde in Watkins Glen), 1970 (3e in zijn klasse in Sebring) en 1971. Voor 1971 besloot Mike Rahal de carrosserie van #906-113 aan te passen in een poging de prestaties te verbeteren. De neus werd verlengd en de achterkant werd ingekort en verbreed, waardoor het totale ontwerp meer op dat van een Porsche 917K ging lijken.
In 1974 werd #906-113 verkocht aan Charles Allshouse, die hem een jaar later doorverkocht aan de legendarische verzamelaar Rudi Klein, hoofd van de Porsche Foreign Auto-garage en later bekend om zijn ongelooflijke verzameling ‘slapende schoonheden’, The Junkyard, die onlangs op een veiling werd verkocht. #906-113 werd in 1987 aangekocht door Wolfgang Klotz, die de auto mee terugnam naar Duitsland met het doel hem te restaureren en in de oorspronkelijke staat te herstellen. Uiteindelijk had hij geen tijd om dit werk uit te voeren, en het was de huidige eigenaar – een veeleisende verzamelaar en gentleman-coureur die goed bekend is op het Peter Auto-circuit – die deze taak op zich nam. Voordat hij volledig met de restauratie begon, zorgde de huidige eigenaar ervoor dat er een aanzienlijk aantal foto’s werd gemaakt, waardoor modellexpert Andy Prill na voltooiing van de restauratie de auto die op deze pagina’s wordt getoond, kon beoordelen en authenticeren als #906-113. Vandaag de dag beschikt onze 906 nog steeds over zijn originele chassis en versnellingsbak. De motor, die tijdens zijn racecarrière verloren is gegaan, is vervangen door een krachtigere 2,7-liter-motor, en er is nog een andere motor op een trolley bijgeleverd, die in goede staat is en klaar voor gebruik! Sinds de restauratie is voltooid, heeft #906-113 iets minder dan 1.000 km afgelegd, aangezien onze verzamelaar er de voorkeur aan heeft gegeven hem als onderdeel van zijn collectie tentoon te stellen. Het bijbehorende dossier beschrijft alle werkzaamheden die zijn uitgevoerd om dit resultaat te bereiken en bevestigt de absolute authenticiteit van de auto, gevalideerd door de twee experts op dit model, Andy Prill en Jürgen Barth, in vergelijking met een ander exemplaar met hetzelfde chassisnummer in Azië. Deze auto, die sinds 1971 aan het oog onttrokken was, vormde de ontbrekende schakel in de gegevens van het register…
We spreken vaak over het ‘gevoel van een bijzondere gelegenheid’ dat bepaalde auto’s kunnen bieden… de krappe ruimte van een Lotus Elan 26R, het gebrul van de 12-cilindermotor van een Ferrari 250, de woestheid van een 8-cilinder Bugatti Grand Prix-auto… de auto die op deze pagina’s wordt gepresenteerd, overstijgt al deze grenzen. Zijn lijnen zijn adembenemend, zijn geluid betoverend, de sfeer achter het stuur onmiskenbaar, en zijn competitiviteit op de historische circuits van vandaag (net als zijn deelnamegerechtigdheid, die simpelweg absoluut is: Le Mans Classic, Tour Auto, Goodwood en alle evenementen van Peter Auto of MRL) het voorrecht om een 906 te bezitten in een ware roeping tot racen, die geen enkele gentleman-coureur ooit zal vervelen – zij vallen stuk voor stuk halsoverkop verliefd bij het zien van hun nieuwe speeltje. #906-113 voegt hieraan de absolute authenticiteit toe die zo moeilijk te vinden is bij auto’s in deze categorie. Collega-gentleman-coureurs en verzamelaars, hier is uw kans om een van de slechts 65 Porsche 906’s te bezitten, nu aangeboden met een aantrekkelijke schatting op basis van recente marktresultaten. Breng uw biedingen uit…
1966 
