Het is 1988 en de in Stuttgart gevestigde sportwagenfabrikant Porsche struikelt. De verkoop van de 944 verliep traag en het G-model was pas sinds ongeveer 15 jaar in detail gewijzigd. Klanten verlangden echter naar meer comfort en een betere wegligging. De Porsche 964 Carrera ziet het levenslicht op de 25e verjaardag van de Porsche 911. Ondanks ongeveer 85% nieuwe onderdelen bleef hij grotendeels trouw aan zichzelf op het gebied van designtaal en proporties. Technisch gezien was de 964 echter in veel opzichten baanbrekend. In deze 911 kopersgids bekijken we de laatste 911 van de jaren 80, de Porsche 911 Type 964.
De Porsche 964 Carrera veranderde visueel nauwelijks, maar kreeg meer dan 80% nieuw ontwikkelde onderdelen.
Porsche moest een inhaalslag maken, vooral op technisch gebied. Er waren ontwikkelingen op de markt, zowel elektronisch als mechanisch, waar het bedrijf uit Zuffenhausen rekening mee moest houden. Dit was een van de redenen waarom Porsche de 964 bij zijn introductie in 1989 alleen als coupé met vierwielaandrijving aanbood. De vierwielaandrijving kwam overigens voort uit de technologie van de Porsche 959 supersportwagen. Het model met achterwielaandrijving volgde, net als de Targa en Cabriolet, in 1990.
Uiterlijk verschilde de 964 vooral van zijn voorganger door de gewijzigde bumpers. Balgen zijn hier niet meer te vinden. Hoewel de basisindeling van het interieur relatief hetzelfde bleef, waren er tal van vernieuwingen in de details. Moderne ventilatieregeling, een kortere pookknop en vanaf 1991 zelfs standaard airbags voor de bestuurder en voorpassagier.
De Porsche 964 maakte de 911 echt sociaal aanvaardbaar met de introductie van de Tiptronic.
Samen met de Carrera 2 lanceerde Porsche in 1990 ook de Tiptronic-versie. De 964 was daarmee de eerste 911 met automatische transmissie – een belangrijke stap in de richting van geschiktheid voor de massamarkt. Maar dat niet alleen! Porsche voerde ook aanzienlijke verbeteringen door aan het chassis, waardoor de 911 tot op zekere hoogte werd getemd. De dagen van de torsiestangophanging op de achteras waren voorbij; MacPherson-veerpoten deden hun intrede in de 911-wereld. Sturen kon nu alleen nog met bekrachtiging.
Er is ook veel ontwikkeld op het gebied van aerodynamica. Ten gunste van de Cd-waarde en de rijstabiliteit werd de onderkant volledig bedekt en werd er een elektrisch uitschuifbare achterspoiler gemonteerd. Zoals in de hele evolutiegeschiedenis van de Porsche 911 was de toen nieuwe versie iets stabieler, bruikbaarder en per saldo gemakkelijker te besturen dan zijn voorganger, vooral op de remmen.
Ook op motorisch vlak werd geen middel onbeproefd gelaten. De nieuwe 3,6 liter motor met dubbele ontsteking was goed voor 250 pk – een duidelijk statement ten opzichte van de concurrentie voor een basis Carrera in die tijd. Dankzij de gestroomlijnde carrosserie haalde de 964 een topsnelheid van 260 km/u en was hij ook aanzienlijk zuiniger dan de 911 Carrera 3.2.
Het lange succesverhaal van de Porsche Carrera Cup begon met de 964
Porsche gebruikte de motorsport voor klanten destijds als een doelgericht marketinginstrument en lanceerde in 1990 met de 964 de “snelste one-make cup van Europa” – de Porsche Carrera Cup. Er werden Porsche 964 Carrera 2-auto’s met ongeveer 265 pk gebruikt. Na een dieet en de installatie van een rolkooi woog de auto ongeveer 200 kg minder dan de Carrera’s uit de serie, die ongeveer 1.350 kg wogen.
In de afgelopen 30 jaar heeft dit succesverhaal ertoe geleid dat Porsche one-make cups heeft gehouden in talloze landen, bijvoorbeeld in Engeland, Frankrijk, Australië en de Verenigde Staten. Overigens werd de eerste algemene Carrera Cup-overwinning behaald door een zekere Olaf Manthey…
Waar moet je op letten als je een 964 Carrera koopt?
Als je een Porsche 964 Carrera koopt, moet je er altijd aan denken dat de oudste modellen al 30 jaar oud zijn. Dit betekent dat het plaatwerk eerst zorgvuldig moet worden geïnspecteerd. Roest is geen fundamenteel probleem bij de 964, maar het is zeker een probleem als gevolg van verkeerd uitgevoerde reparaties.
Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de gebieden rond de voorruit en achterruit, waar zich vaak bellen vormen. Roest rond de voorruitframes is meestal een indicatie van een gebrek aan corrosiebescherming bij het vervangen van de voorruit. Gedeukte balken in de kofferruimte zijn een duidelijke indicatie van eerdere schade. Accubakken en kriksteunen moeten ook nauwkeurig worden onderzocht.
De Porsche 964 vergeeft veel, maar…
Verkleurde achterlichten of verschrompelde dashboards zijn aanvankelijk de enige UV-gerelateerde gebreken, maar beide zijn erg duur om te repareren. De airconditioningsystemen zijn vaak zwak. Reparaties zijn hier erg duur. In de cabriolets en Targa’s laat de dichtheid soms te wensen over. Beide zijn niet ongewoon voor auto’s in deze leeftijdscategorie, maar er moet altijd rekening mee worden gehouden bij de aankoopbeslissing, omdat vervanging altijd duur zal zijn.
De motoren zijn over het algemeen erg vergevingsgezind. Zolang ze altijd van voldoende olie en koellucht worden voorzien, is grote motorschade de absolute uitzondering. Hoewel lekkages vaak voorkomen, moeten ze geen doorslaggevend criterium zijn. Vooral omdat olielagen op de motor niet altijd het gevolg zijn van schade, maar vaak van morsen bij het tanken.
Jarenlang leidde de Porsche 964 Carrera een schimmig bestaan
De Porsche 964 Carrera was jarenlang onbemind. Daarom was hij soms verkrijgbaar voor minder dan 15.000 euro, wat later vaak zijn ondergang bleek. Veel exemplaren kwamen terecht bij kopers die de dure onderhoudskosten niet echt konden betalen. Het resultaat was vaak een aanzienlijke onderhoudsachterstand. Daarom moet hier worden vermeld dat de 964 zeker geen goedkope auto is. Zelfs kleine inspecties kosten al snel vier cijfers. Vooral de vierwielaangedreven modellen hadden voor die tijd zeer complexe techniek, die duur was in onderhoud. De zeer krappe motorruimte doet de rest.
Elektronische assistenten zijn net zo onderhevig aan slijtage als het chassis en de rubberen onderdelen. Het komt vaak voor dat storingen in het ABS of de stroomdistributie worden veroorzaakt door de regeleenheid. Vervangende eenheden en installatie kunnen ook snel 1.000 euro of zelfs meer kosten. Motorkapliften daarentegen, die door ouderdom bijna altijd zwak zijn, zijn vrij goedkoop te repareren.
Het onderhoud van een Porsche 964 Carrera is duur en de technologie heeft zijn valkuilen
De distributieriemen van de ontstekingsverdelers begeven het vaak, vooral bij eerdere modellen tot 1991. Als het koppelingspedaal niet uit zichzelf terugkeert naar zijn oorspronkelijke positie, kan dit meestal worden verholpen door de pedalen schoon te maken en te smeren. Lekkende slavecylinders zijn echter ook niet ongewoon en het vliegwiel en het ontkoppelingslager geven het vaak op vroege 964’s begeven. Kopers van de zeer solide Tiptronic-varianten ondervinden dergelijke problemen natuurlijk niet, maar betalen daarvoor met iets minder origineel rijplezier.
Het rempedaal van de Porsche 964 Carrera moet altijd heel hard zijn. Als het zacht of deegachtig aanvoelt, duidt dit op lucht in het systeem. Modellen van voor 1991 hebben ook problemen met de dynamoaandrijving en lekkende achterlichten.
Wie de complexe technologie onderhoudt en goed onderhoudt, wordt beloond met geweldige rijprestaties, zelfs naar hedendaagse maatstaven, zonder dat dit ten koste gaat van de klassieke 911-uitstraling.
Hoewel het geen garantie is dat de kilometerstand aannemelijk is, moet je op zijn minst op je hoede zijn als de productiedata op de achterkant van de instrumenten enkele maanden uit elkaar liggen. Afgezien van deze min of meer kleine details is de Porsche 964 een zeer volwassen 911 die langdurig rijplezier belooft.
Net als bij zijn andere luchtgekoelde broers is de zoektocht naar het juiste model allesbehalve eenvoudig. Maar als je de tijd neemt en een zeker patina en onvolkomenheden accepteert, is de Porsche 911 van de derde generatie een zeer stabiele 911 waarvan de prestaties nog steeds passen bij een sportwagen van nu. 5,7 seconden van 0-100 km/u en een leeggewicht van 1.350 kg maken met name de Carrera 2 tot een fantastische plattelandsauto in klassieke 911-uitvoering. Wie meer rijveiligheid wil, kan beter voor de Carrera 4 kiezen. Hoewel ze duurder zijn in onderhoud, zijn ze ook goedkoper in aanschaf.
Onze aanbeveling? Een late, handgeschakelde Carrera 2 of 4 Coupé voor de buitenwegen, een cabriolet of een Targa met vierwielaandrijving of Tiptronic voor pleziertochten voor twee. (De combinatie van vierwielaandrijving en Tiptronic was niet beschikbaar voor geld of goede woorden…) Zo kan je partner ook het plezier van het rijden in een 911 ontdekken zonder overweldigd te worden.