De Porsche 911 Targa Softwindow zag het levenslicht in 1965. Na de marktintroductie van de Porsche 911 in 1963 werd de coupé al snel opgevolgd door een cabriolet. Door de strenge veiligheidsvoorschriften in de VS moesten de ingenieurs van Porsche echter creatief worden. De Porsche 911 Targa was geboren – de veiligheidscabriolet. Het was de basis van een hele dynastie en een absoluut uniek verkoopargument van het bedrijf uit Stuttgart…
De Porsche 911 Targa Softwindow kwam naar de IAA in Frankfurt in 1965.
Porsche bracht zijn nieuwe carrosseriestijl naar de IAA van Frankfurt in 1965. De naam verwees naar een van de belangrijkste wegraces van die tijd, de Targa Florio. Het handelsmerk was de veiligheidsstang als doorlopende B-stijl. Het dakelement bevond zich tussen de voorruit en de balk. Het bestond uit een aluminium frame met lederen bekleding.
In tegenstelling tot de Targa’s van tegenwoordig had het originele model echter een zacht plastic raam aan de achterkant. Een softtop als het ware voor de achterkant van de auto achter de targa. Zonder targa dak gaf de open zachte voorruit de auto een echt cabrioletgevoel. In 1967 had de Porsche 911 Targa koper wat VW later een aardbeienmandje noemde. Een cabriolet met een veiligheidsbeugel.
Naast de Porsche 911 was er ook een 912 Targa Softwindow.
De Porsche 911 Targa Softwindow vond al snel zijn fans. Zijn kleine broertje, de viercilinder 912, werd vanaf 1967 ook aangeboden met de zachte achterruit. In tegenstelling tot nu was rijden met open dak in de jaren ’60 nog steeds een avontuur. Het dak ging niet open met één druk op de knop. In plaats daarvan moest het Targa-dak met de hand worden ontgrendeld en verwijderd. Ook de softtop achterin vereiste wat handwerk. Dit kwam doordat het softwindow een rits had aan de Targa bar om te bevestigen.
De Targa’s met zacht raam waren slechts beperkt geschikt voor dagelijks gebruik. Daarom bood Porsche al in de herfst van 1967 de optie van een verwarmde glazen ruit.
Helaas maakte dit het erg moeilijk om het dak weer te sluiten bij lage temperaturen. Porsche had zijn klanten zelfs geadviseerd om het dak helemaal niet te openen bij temperaturen onder de 15°C. Anders zou het dak misschien niet meer sluiten. Dit betekende dat de Softwindow geen evergreen was in de Porsche geschiedenis. De productie werd al eind 1968 stopgezet.
Zoals gebruikelijk betekent een korte productietijd een klein aantal exemplaren. Het is dan ook helemaal niet verwonderlijk dat er nog maar weinig 911 Targa Softwindow exemplaren beschikbaar zijn. Exacte productiecijfers zijn niet zo eenvoudig vast te stellen. Het is onder andere zeker dat er tot eind 1968 925 exemplaren van de Porsche 911 S Targa Softwindow met korte wielbasis zijn geproduceerd.
Het is duidelijk dat de Softwindow-modellen een heel bijzondere positie innemen. Terwijl het voor de 912 nog steeds vrij eenvoudig is om een softwindow Targa te krijgen voor een prijs van vijf cijfers, is het voor de 911 een heel ander verhaal. Die begint bij ongeveer 175.000 euro. Afhankelijk van de geschiedenis en de staat waarin de auto verkeert, zijn er auto’s van eigenaar gewisseld voor meer dan 400.000 euro. De Softwindow auto’s behoren dus tot de bijzonder gewilde, zeldzame Porsches. En dat terwijl de constructie zelf waarschijnlijk op zijn best als “suboptimaal” kan worden omschreven. Soms zijn het juist deze “fouten” die een Porsche bijzonder begeerlijk kunnen maken.