Tibor Simai – Van BMX tot Porsche 911 GT3

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Een van de leukste onderdelen van ons werk bij Elferspot is dat we altijd met andere enthousiastelingen kunnen praten en hun verhalen kunnen horen. Vooral het deel waarin we praten over de oorsprong van onze passie voor Porsche sportwagens bezorgt me regelmatig kippenvel. Ik had hetzelfde gevoel bij het verhaal van Tibor Simai. Onlangs regelde ik een ontmoeting met de tweevoudig Duitse BMX-kampioen voor een gesprek over zijn Porsche-verhaal.

Ik kan het je vertellen: Uiteindelijk hebben we veel langer gepraat dan oorspronkelijk gepland. Tibor Simai is een perfectionist en is al sinds zijn kindertijd besmet met het Porsche-virus. In ons laatste gebruikersverhaal met Tibor Simai kom je te weten waarom de motorfreak tegenwoordig de voorkeur geeft aan autorijden, een groot voorstander is van speeltuinen en waarom hij ooit Red Bull afwees als persoonlijke sponsor.

Welkom Tibor Simai! Bedankt dat je de tijd hebt genomen om je verhaal met ons te delen. Waar is het allemaal begonnen?

Groeten, Richard! Ik ben geboren op 23.02.1972 in München, ben vader van twee kinderen en woon met hen en mijn vrouw op het platteland van Neder-Beieren. Voor mijn eerste Porsche-ervaring moet ik een beetje uitweiden. Ik heb Hongaarse roots – mijn vader vluchtte in 1956 na de volksopstand. Hij studeerde sport in Keulen en verhuisde daarna naar München. Hier verdiende hij eerst zijn geld als tennis- en skileraar. In die tijd kocht hij een Porsche 911 G-Model van een van zijn leerlingen, een advocaat genaamd Burkhard. De eerste auto die ik me kan herinneren.

Later opende hij samen met mijn moeder een sportwinkel en woonden we in het appartement erboven. Helaas overleed mijn moeder heel vroeg, dus bleef mijn vader alleen achter met mij. Natuurlijk bleven er veel schulden over, omdat ze met z’n tweeën leningen moesten afsluiten voor de sportwinkel. Geld was dus altijd schaars. Maar begin tot midden jaren 70 waren er veel manieren om bij te verdienen. De Porsche 911 werd daarom zonder pardon omgebouwd tot smokkelauto.

Een Porsche 911 G-Model als smokkelvoertuig? Hoe moet ik me dat voorstellen?

Ik moet vier tot zes jaar oud zijn geweest. Mijn vader nam me regelmatig mee naar Hongarije. Ik kan me de surrealistische beelden nog levendig voor de geest halen. We reden in de metallic blauwe Porsche 911 naar een streek waar in sommige huizen nog kogelgaten zaten! Het was er stoffig en overal reden tweetakten rond. Het voelde alsof ik in een andere wereld was.

De reden dat we daarheen gingen was voor de vlooienmarkten. Om wat bij te verdienen probeerde mijn vader het als kunst- en antiekhandelaar. Er waren in die tijd koopjes te doen in Hongarije. Er waren echter nog enorme grenscontroles. Het was niet ongewoon dat je daar de halve auto uit elkaar moest halen voordat je mocht rijden.

Na onze boodschappen ging ik als klein jongetje op de achterbank liggen met een paar duizend forint in contanten en opgerolde schilderijen. Ik moest altijd doen alsof ik sliep, zodat de beambten ons niet extra zouden controleren. Dat waren mijn eerste ervaringen met een Porsche. En mijn God, wat was ik trots op mijn vader.

Hoe hebben deze indrukken je beïnvloed? Een Porsche 911 G-Model als pakpaard voor kunstwerken is allesbehalve alledaags…

Als kind was er geen betere auto ter wereld voor mij! Ik was vanaf het begin onder de indruk van de vorm. De reclames uit die tijd waren ook geweldig. Hij had me meteen te pakken en heeft me sindsdien nooit meer losgelaten. Als kind droomde ik niet van een Mitsubishi. Voor mij was het altijd duidelijk dat het ooit een Porsche moest worden! Elke Porsche heeft een speciale fascinatie. In elke generatie is er ten minste één model dat me volledig aan de haak slaat.

Als kind droomde ik niet van een Mitsubishi. Het was voor mij altijd duidelijk dat het ooit een Porsche moest worden!

Tibor Simai

Toen kwamen de fietsen. Als tiener reed ik op BMX’en en was ik eigenlijk altijd in de stad te vinden. Het Olympisch Park in München was mijn stampplaats. In 1987 werd ik tweede in mijn eerste Duitse kampioenschap. Later werd dit echt een carrière en mocht ik zelfs meedoen aan Europese kampioenschappen. Ik had nooit veel geld, maar ik had altijd sponsors die me van kleding, fietsen en onderdelen voorzagen. Ik heb toen echter wel één fout gemaakt. Ik sloeg een aanbod van Red Bull af, deels omdat ik dacht dat het logo op de helm op sh… zou lijken. (lacht)

Waar lag je hart? Uiteindelijk koos je voor het wielrennen.

De motoren waren altijd al zaken voor mij, maar alles met verbrandingsmotor was mijn passie. Mijn buurman uit mijn kindertijd had zeker ook zijn invloed. Hij was een DTM-coureur in de vroege jaren ’90 en later Carrera Cup-coureur in de Porsche 996 GT3 Cup. Ik was over het algemeen gefascineerd door techniek en bracht veel tijd door in de werkplaats. Ik wilde weten hoe een motor werkte. Ook het ontwerp en de geur van deze “oude dozen” hebben gewoon charme. Daarom was ik, met de komst van het internet vanaf begin 2000, altijd op zoek naar een Porsche.

Ooit wilde ik heel graag mijn eigen Porsche 911 hebben. De eerste waar ik echt verliefd op werd, was het jubileummodel van de Porsche 964 “30 jaar 911”. Dat was absoluut mijn auto. Toen ik op een gegeven moment genoeg geld had gespaard, was ik ook op zoek naar een Porsche. Maar ondanks heel intensief zoeken, was er gewoon niets te vinden dat ik echt mooi vond. Zelfs een aanbeveling via het Jubiforum was uiteindelijk ontnuchterend en leidde niet tot een aankoop.

In plaats daarvan kreeg je een Porsche 911.2 GT3 – een compleet andere auto. Waar kwam die ommezwaai vandaan?

Aan de ene kant kwam dat door mijn perfectionisme. Als ik zoveel geld uitgeef aan een auto, dan moet hij van voor tot achter passen. Maar dat was bij geen van de modellen het geval. Aan de andere kant weet ik heel goed de weg in klassieke motorfietsen. En daarom wist ik dat als je een klassieker koopt maar er niet genoeg mee rijdt, er altijd wel iets kapot gaat. Je moet echt goed voor oude dingen zorgen. Dan moet je er weer werk in steken en heb je nog minder tijd om ermee te rijden – een vicieuze cirkel. Maar eerst en vooral wil ik van de auto genieten en plezier hebben. Daarom heb ik de droom van een Jubi voorlopig vaarwel gezegd.

Dus mijn volgende idee was een Porsche 997 Carrera GTS. Tijdens deze zoektocht ontmoette ik mijn inmiddels goede vriend Michael Seller. Hij bleek bijna al mijn fietsvrienden te kennen. Hij stelde een GTS voor, maar ook dat was niets voor mij. Daarna was het een tijdje stil. Na een korte episode met een Mini Cooper Cabrio, die zelfs mijn hond niet leuk vond, werd het weer acuut.

Wat was de eerste aanleiding om op zoek te gaan naar een Porsche 991.2 GT3?

Eind 2017 zat ik persoonlijk niet goed in mijn vel. Ik was leeg en wilde afscheid nemen van het fietsenvak. Soms wilde ik zelfs niet meer over fietsen praten! Tot 31.12.2017 heb ik al mijn bestaande contracten opgezegd en vanaf begin 2018 was ik een “werkloze zelfstandige”. Dit was waarschijnlijk niet de slimste beslissing…. Maar mijn partners wilden me niet laten gaan en ik werd merkambassadeur in de motorsector. Deze passie heeft me uit de moeilijke tijd geholpen.

Via een vriend kreeg ik toen de kans om mee te gaan met een heel bijzondere tweedaagse trip. Zijn schoonvader heeft een autocollectie en ik mocht tijdens de tour in een van zijn auto’s rijden. We reden door de Dolomieten in een smalle 2.7 liter G-Model, een oranje 997 GT3 RS, een GT2 RS in het wit met Martini stickers en een zilveren 993 Turbo. Daarna was het helemaal aan mij. Ik moest een 911 GT3 hebben! Hier kwam mijn vriend Michael weer om de hoek kijken en ik stuurde hem mijn wensen: Porsche 991.2 GT3 met handgeschakelde versnellingsbak, Spyder-stoelen en Clubsport-pakket.

Geen gemakkelijke taak!

Dat is waar. De eerste drie of vier auto’s die hij me kon aanbieden pasten niet 100 procent bij me en heb ik afgewezen. Toen kwam er op een gegeven moment een duur telefoontje. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik: “Tibor, ik heb nu DE auto voor je. Maar je moet hem kopen!” – Ik stemde direct in aan de telefoon. Hij vroeg me nogmaals of ik me deze auto echt wilde veroorloven. Je betaalt er tenslotte voor, zelfs in de vele maanden dat je er niet in kunt of wilt rijden. Maar hij kon me niet op andere gedachten brengen. Na 27 jaar ijzeren spaargeld en de nodige portie geluk, was ik nu aan het woord voor mijn eerste eigen Porsche 911.

Een 911 GT3 kopen als je eerste Porsche 911 – dat is geweldig! Hoe voelde het toen je hem ophaalde en er voor het eerst mee reed?

Ik moest huilen! Ik was zo emotioneel dat je het niet zou geloven. Eindelijk had ik de kans om de M-GO 911 nummerplaat op mijn eigen 911 te zien. Een vriend had het jarenlang op zijn Turbo gehad. Toen hij die verkocht, vroeg hij of ik hem wilde hebben. Ik heb het jarenlang geregistreerd op een oude Yamaha die niet eens meer geschikt was om op te rijden. En toen zetten de jongens bij de pickup hem er ook nog scheef op! Ik werd er helemaal gek van. Ik ging bijna kapot!

In het begin was ik emotioneel niet in staat om echt van de auto te genieten. Ik stapte in en uit met een bonzend hart. De eerste reis naar een video-opname in Zwitserland reed ik zo voorzichtig dat ik 863 kilometer op één tank benzine haalde! De eerste drie jaar heb ik de auto met fluwelen handschoenen aangepakt. Inmiddels ben ik echter wat relaxter en gebruik ik mijn GT3 echt.

Hoe krijgt Tibor Simai zijn kick in een Porsche 991 GT3? Wat is jouw droomscenario?

Mijn favoriete ding is om met de auto op de limiet te rijden. Deze auto in een drift door de bochten gooien is het toppunt van emotie. Dat kan natuurlijk niet in het verkeer, maar alleen op afgesloten circuits, op speelplaatsen voor volwassenen. En ik denk dat we daar in het algemeen veel meer van nodig hebben. Voor kinderen, maar ook voor volwassenen. Want hoe meer ik de kans krijg om mijn passie uit te leven, hoe meer ontspannen ik ben.

Deze ervaringen hebben je blijkbaar nog enthousiaster gemaakt over het merk. Wat is de volgende stap?

Je hebt gelijk… Porsche rijden is net als verslaafd zijn aan drugs. Je bent altijd op zoek naar de volgende “fix”. Zelfs mijn vrouw Dana was verliefd op de shock toen ze voor het eerst de acceleratie kon proeven. De 991 GT3 is een absolute droomauto. Maar toen mocht ik een keer rijden in de huidige Porsche 992 GT3 van een goede vriend. Alleen al de dubbele-wishbone-vooras maakte me zo verslaafd dat ik nu een mintgroene 992 GT3 heb gekocht omdat het gevoel “die te willen hebben” maar niet weg wilde gaan.

Weet je, rijden in een Porsche is als verslaafd zijn aan drugs.

Tibor Simai

Een andere droom voor mij zou de eerste Porsche 911 GT3 zijn. In die tijd was ik een grote fan van de Porsche 911 GT1 racewagens die deelnamen aan Le Mans. Het feit dat hij dezelfde koplampen had als de 996 deed me absoluut versteld staan. Ze zijn gewoon geweldig en het is de meest onafhankelijke 911 ooit. Dat is nog een auto die ik ooit zou willen hebben.

Tibor, het was een genoegen. Bedankt voor je tijd en het allerbeste met de nieuwe!

Je kunt Tibor vinden op Instagram: @gtibor3 of @tiborsimai!