Als we terugkijken op de geschiedenis van onze familie, doen we nog steeds wat we meer dan 50 jaar geleden deden: van auto’s houden, ze verkopen en ze gebruiken voor races.
In 1953 en 1954 nam mijn grootvader met zijn ‘gewone’ Fiat Topolino niet alleen deel aan de 1000 Miglia, maar ook aan wedstrijden op stratencircuits, waardoor hij die arme Fiat, die doordeweeks als gewone auto werd gebruikt, zwaar op de proef stelde. 1953 was een succesvol jaar voor Volkswagen en Porsche in Italië, dat eindelijk een importeur had, Autogerma: dat jaar werd het bedrijf “Fratelli Rondinelli” (opgericht door mijn grootvader en zijn broer) een van de eerste dealers in Italië die auto’s verkocht en assistentie verleende aan het bedrijf uit Wolfsburg en hun latere fabriek in Stuttgart. Aanvankelijk bestreek hun gebied drie regio’s: Puglia, Basilicata en Calabrië; later, toen het Volkswagen-netwerk in Italië zich verder ontwikkelde, concentreerde de dealer zich op de twee provincies Taranto en Brindisi.
Sinds het einde van de jaren 50 was Taranto een van de Italiaanse provincies met de grootste verkoop van Volkswagen-auto’s, dankzij de veelzijdigheid van de Kever en de campers, ook wel ‘Bulli’ genoemd. Als gevolg daarvan werd het merk Porsche met succes verkocht in het gebied, vooral omdat er vlakbij Taranto een grote NAVO-basis was en de Amerikanen Duitse sportwagens zeer op prijs stelden.
De Porsche 356 was een zeer betrouwbare auto met hoge prestaties (mijn grootvader nam deel aan de bergopwaartse race van Monopoli in een van deze auto’s). Deze werd vervolgens vervangen door de modellen 911 en 912, die beide eveneens goed werden ontvangen. De verwachtingen dat Volkswagen grote verkopen zou behalen, werden echter niet waargemaakt, omdat het einde van de jaren 60 een moeilijke periode voor hen was: de Kever haalde niet meer de verkoopcijfers van voorgaande jaren, terwijl nieuwe modellen niet het verwachte succes hadden.
Om deze reden besloten de gebroeders Rondinelli het Duitse merk Volkswagen – Porsche te verlaten en het Italiaanse merk Alfa Romeo te vertegenwoordigen, dat op dat moment erg populair was dankzij de Giulia GT en GTA, om maar een paar modellen te noemen. Nadat de actieve deelname van de twee oude oprichters was beëindigd, werd de familieband met de autowereld voortgezet door mijn ooms, die lange tijd bij Autogerma (Volkswagen Group, Italië) en Porsche, Italië werkten.
Sinds de jaren 70 zette mijn vader de traditie voort met recreatieve en competitieve motorsport en reed hij met veel auto’s in de belangrijkste Italiaanse circuitkampioenschappen: in 1991 en 1995 won hij het Italiaanse kampioenschap voor historische auto’s met zijn teamgenoot Angelo Rossi met een Alfa Romeo Giulietta TI, terwijl hij in 2001 het Italiaanse endurancekampioenschap Touring Master Cup won met een Lotus Elise Trophy.
Toen was het mijn beurt. Opgegroeid tussen de auto’s heb ik geleerd ze te waarderen, te kennen en ermee te racen. Samen met mijn vader wonnen we in 2017, 2018 en 2019 het Italiaanse kampioenschap voor historische auto’s, eerst met een BMW M3 E30 en daarna met onze geliefde 911 Carrera 2 Gruppo B (964).
Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (EN)
1953 
