Porsche 356 Pre-A 1500

Dit fragment uit de Porsche 356-brochure uit 1953 over de gesynchroniseerde versnellingsbak is interessant: „De servosynchronisatie van Porsche heeft een nieuwe norm gesteld in het ontwerp van versnellingsbakken: schakelen gaat sneller en gemakkelijker dan ooit tevoren. Zelfs de eerste versnelling is gesynchroniseerd en is een echte rijversnelling. Dit wordt zowel in het stadsverkeer als in de haarspeldbochten van bergpassen gewaardeerd. Spelen met de versnellingen en het volledig benutten van de acceleratie en het vermogen van de Porsche-motor wordt een bron van puur plezier. Zelfs bestuurders die gewend zijn aan automatische versnellingsbakken herontdekken met deze versnellingsbak het plezier van het schakelen en het temmen van het motortoerental.”
Na de eerste exemplaren, die voornamelijk in Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland werden verkocht, maakte de kleine Porsche zijn intrede tussen de gigantische Amerikaanse auto’s dankzij Max Hoffmann, een beroemde dealer uit New York, die zeer alert was op wat er in de Oude Wereld werd geproduceerd en op de nieuwste innovaties die mogelijk interessant konden zijn voor het Amerikaanse publiek: het was Hoffmann die in 1951 verschillende 356’s aankocht, fraai afgewerkt, in felle kleuren, met zorgvuldig ontworpen bekleding; Deze Porsches werden gekozen door gentleman-coureurs die, met hun kleine Duitse coupés, niet bang waren om de machtige Amerikanen uit te dagen, vertrouwend op hun lichtheid, wendbaarheid, betrouwbaarheid en uitstekende vermogen-gewichtsverhouding. Tegelijkertijd sierden ook enkele cabrio's de etalages van Hoffmann, aantrekkelijk voor sportieve bestuurders en elegant chique voor de dames. De cilinderinhoud van 1100 en 1300 cc was echter echt te klein voor de behoeften van de Stars and Stripes, maar zelfs in Europa was het verhaal hetzelfde: de ervaring die snel op het circuit werd opgedaan (100 starts en 75 finishes in 1952 volgens officiële gegevens) stelde de ingenieurs van Porsche in staat om de 1500-motor te ontwikkelen met 55/60 en 70 pk, ideaal voor zowel snelwegen als racecircuits.
Laten we het eens hebben over deze 356 Cabriolet 1500: hij werd op 29 februari 1952 in Zuffenhausen geproduceerd, bestemd om de oceaan over te steken naar de showroom van Max Hoffmann in New York, gespoten in een levendig aardbeirood met een beige kap en een lederen interieur in dezelfde kleur. De enige optie: een Telefunken-radio. De motor was de 60 pk sterke 1500, de versnellingsbak was al gesynchroniseerd (het eerder genoemde Porsche-patent) en we vinden de toerenteller die – in theorie – in de loop van de tijd een optionele toevoeging had moeten zijn. Zoals destijds werd benadrukt, is het interessant dat de motor van A tot Z door dezelfde arbeider werd geassembleerd (uiteraard volledig met de hand), wat een bijna op maat gemaakte bouwkwaliteit onderstreept die in de jaren vijftig langzaam verloren ging, zelfs bij sportwagens die steeds vaker op assemblagelijnen werden geproduceerd. De 1500 cc Type 527-motor, geproduceerd voor modeljaar ’52, draagt het originele productienummer, met Zenith 40 PBIC-carburateurs, die duidelijk zijn gerestaureerd en goed zijn afgesteld.
We weten weinig over de eerste 30 jaar van de auto in Amerika, maar er is een registratiedocument van de staat Pennsylvania uit 1984 bewaard gebleven, geregistreerd op naam van Terry Lee Shuler, auteur van boeken over de VW Kever en gepassioneerd door de connectie met de Porsche 356, de twee belangrijkste projecten van de Porsche-familie.
In augustus 1988 arriveerde de auto in Italië in over het algemeen goede staat: het was geen wrak, hij was in goede staat en kort daarna werd hij door een bekende 356-dealer verkocht aan de huidige eigenaar, die hem ongeveer 30 jaar geleden registreerde. In de jaren 90, na een eerste periode van gebruik, onderging de carrosserie een volledige restauratie, waarbij de onprofessionele reparaties die onder de lak werden aangetroffen, werden verwijderd. De lak was niet langer het originele 524 aardbeirood, maar, waarschijnlijk vanwege de moeilijkheid om de formules van die tijd en de exacte specificaties te verkrijgen, een donkerder rood, vergelijkbaar met het Pasha-rood (523) uit 1953.
Dit is een van de zogenaamde „Interim“-modellen, die de steeds meer gestandaardiseerde productie naar de eerste „pre-A“-modellen van 1953 leidden. Bijzonderheden zijn onder meer de voorruit die nog in twee delen is verdeeld, de bumpers die enigszins los staan van de carrosserie, maar nog steeds een integraal onderdeel ervan vormen, een achteruitkijkspiegel zonder pilaar, een enkele plastic zonneklep, externe bumperprofielen met puntige uiteinden en 16″ wielen, nu geperforeerd.
Ongeveer tien jaar geleden werden het interieur en de motorkap opnieuw uitgevoerd door de deskundige gebroeders Ferraresi, en ongeveer 200 kilometer geleden werd de mechanica volledig gereviseerd door de Donadel-werkplaats, een bekende naam onder liefhebbers van de Porsche 356. Foto's en facturen van de uitgevoerde werkzaamheden zijn aanwezig.
Het zou vandaag de dag uiterst moeilijk zijn om een 356 uit 1952 te restaureren, zowel vanwege de moeilijkheid om specifieke onderdelen te vinden als vanwege de arbeidskosten, die veel meer uren vergen dan bij een meer gangbare 356 zoals de Speedster. Voor een verzamelaar die de voorkeur geeft aan een volledig uitgeruste 356 Cabriolet boven een meer basale Speedster, biedt dit exemplaar een unieke kans vanwege de kwaliteit van de restauratie, de staat waarin hij verkeert en het rijplezier dat hij biedt.
Om een brochure uit die tijd te citeren: „Zijn prestaties en wegligging zijn ruim boven het gemiddelde, net als zijn comfort en geschiktheid voor lange afstanden. In een Porsche rijden betekent de rijervaring in zijn puurste vorm beleven!“​
Kardex, Italiaanse registratie en ASI (Automotori Club Storico Italiano) homologatie; de auto kan worden bezichtigd in Bologna.