Een ontwerper creëert kunst – Marco Giuliano

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Marco Giuliano is industrieel ontwerper, een enthousiast tekenaar en al van jongs af aan gek van auto’s. Nu combineert hij zijn passies op professionele wijze en maakt hij zogenaamde lijntekeningontwerpen. Sinds kort sieren deze ook limited edition backprint shirts in de Elferspot shop.. Marco vertelde me hoe dit tot stand kwam en waarom hij kunst en design zelden in één adem noemt tijdens een rondleiding door het Nationaal Automobiel Museum.

Hoi Marco, geweldig landschap heb je voorgesteld, hoe ben je eraan gekomen?

Ik werk fulltime als ontwerper voor een middelgroot industrieel bedrijf hier in Hessen. De eigenaar van dit bedrijf is ook de eigenaar van deze unieke voertuigencollectie. Ik heb dus van dichtbij kunnen volgen hoe dit avonturenland voor autofans in het ietwat verborgen stadje Ewersbach tot stand is gekomen. Het wordt pas in de zomer van 2023 geopend. Mijn hoogste baas weet van mijn parttime werk als kunstenaar en bood me ondersteuning aan.

Interessant! Stel jezelf voor aan onze lezers!

Maar met plezier! Ik ben Marco Giuliano, 35 jaar oud, geboren en getogen in de buurt van Giessen in Hessen, de geboorteplaats van Stefan Bellof. Na de middelbare school en mijn taakstraf heb ik industrieel ontwerp gestudeerd aan een kunstacademie in Denver, Colorado.

Marco Giuliano klinkt Italiaans. Heb je daar familiewortels?

Giuliano is mijn tweede naam. Mij is vaak gevraagd of ik Italiaanse roots heb. Helaas is het antwoord nee. Misschien hebben mijn ouders een uitgebreider antwoord. Misschien vonden ze het gewoon leuk klinken. En ik moet zeggen, als ontwerper zijn er zeker slechtere associaties dan Italië.

Je hebt gelijk! Waar komt je interesse in design, kunst en auto’s vandaan?

Mijn vader heeft een klein bureau voor autotechniek. Hij doet daar schade- en taxaties. Als ik als kind vroeg uit school kwam, moest ik daar vaak de tijd doden. Wat ik had om me bezig te houden waren potloden en onze legendarische “Deusing” schrijfblokken. Met andere woorden, pagina’s en pagina’s groot papier om op te tekenen. Daar ontdekte ik voor het eerst het plezier in tekenen.

Ik tekende van alles, van strips tot de voertuigen van de klant in de tuin. Natuurlijk was het toen nog niet zoals nu. Ik moest eerst veel papier gebruiken. En op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik een vaardigheid moest hebben ontwikkeld. Anderen om me heen vonden tekenen niet zo gemakkelijk en ik realiseerde me dat ik er best goed in was. Dit motiveerde me om na de middelbare school verder te gaan in deze richting.

Heeft deze ervaring je een voorsprong gegeven tijdens je studie? En waarom de VS in het bijzonder?

Na de middelbare school en mijn taakstraf heb ik bijna vier jaar in de Verenigde Staten gewoond. Ik studeerde industrieel ontwerp aan het Art Institute of Colorado. Daar kreeg ik mijn eerste tekenlessen. Toch had ik daar waarschijnlijk een voorsprong omdat ik als kind altijd al tekende. Een van mijn professoren zei altijd: “Het gaat om de kilometerstand van je pen”. Ik denk dat dat waar is.

Mijn interesse in de VS is waarschijnlijk aangewakkerd door mijn vader. Toen hij opgroeide, waren er Amerikanen gestationeerd in ons dorp. Er was een bar en een kleine bioscoop in de buurt van de kazerne, waar Amerikanen en Duitsers een informele uitwisseling hadden. Mijn vader was hierdoor gefascineerd en maakte zijn eerste reis naar de VS in de jaren 70 en was dolblij.

“Je dacht dat je op een filmset was toen je een gewoon kruispunt overstak.”

Later waren het familievakanties. Als kind was ik gefascineerd door vliegreizen en de “look and feel” van de VS bevestigde alles wat Hollywood me had beloofd. Je waande je op een filmset als je een gewoon kruispunt overstak. Nadat mijn oudere broer er een uitwisselingsjaar had gedaan, kon ik me ook een langere periode in de VS voorstellen.

Met uitzondering van de pandemie ben ik er af en toe geweest om vrienden te bezoeken en op vakantie te gaan. Meest recentelijk heb ik in mei met mijn vriendin een roadtrip gemaakt van Denver naar de westkust. Overigens heb ik persoonlijk een afdruk overhandigd aan Lara (ThatPorscheGirl) in Newport Beach. Zij was de inspiratie voor het motief van de nieuwe Elferspot shirts.

Kun je beschrijven waarom je precies deze scène wilde vastleggen?

Het motief viert de onafhankelijkheid en zelfbeschikking die de auto ons geeft. Het toont het laatste moment op wandelsnelheid voordat we instappen en ons bewegingsbereik vergroten tot honderden kilometers. Het perspectief is bewust heel laag gekozen. Ons menselijk oog blijft er onvermijdelijk op “hangen”, omdat deze hoek ongebruikelijk voor ons is.

Back Print T-Shirt Giuliano Design Edition

Details

De typische lijnarcering van Design Craft en de nog zichtbare constructielijnen geven de compositie een spontane en wat rauwe uitstraling. De verschillende lijndiktes maken de voor- en achtergrond van elkaar te onderscheiden. En het verdwijnpunt van de individuele lijnen trekt het oog naar het midden van het legendarische Fuchs wiel. Het is als de inleiding van een verhaal. En het ontwerp is als een intro, bedoeld om nieuwsgierigheid op te wekken.

In het begin maakte je een strikt onderscheid tussen een ontwerper en een kunstenaar. Wat is voor jou het verschil?

Nou Richard, een heel goede vraag! Ik probeer mijn vaardigheden als industrieel ontwerper te gebruiken om iets kunstzinnigs te creëren. De term kunstenaar is dus niet helemaal verkeerd, maar ik heb er twee problemen mee. Ten eerste vind ik het een beetje te veel gebruikt. Ik heb helemaal niets gemeen met veel mensen die zich tegenwoordig als kunstenaar presenteren. Ten tweede zijn noch ik, noch veel van mijn kopers grote kunstkenners. Wat we gemeen hebben is een passie voor goed design en het verhaal erachter.

Betekent dit dat je kunst en design als tegenstrijdig met elkaar ziet?

Ik denk dat beide kanten visueel aantrekkelijke composities willen maken. Die iets doen met de kijker. Maar in mijn ogen zijn er eigenlijk tegenstrijdigheden. In mijn ogen is abstracte kunst heel tegenstrijdig met design bijvoorbeeld.

Hier worden kleurcombinaties die vaak heel onwillekeurig lijken, geladen met betekenisvolle verklaringen. Uiteindelijk mag iedereen voelen wat hij wil en daarom klopt alles. Dat is op de een of andere manier te gemakkelijk voor mij. Begrijp me niet verkeerd. Er zijn indrukwekkende abstracte schilderijen waarvan ik de kleuren en composities geweldig vind, maar ik vind overdreven mystieke schilderijen vervelend.

[…] als ik een Porsche 911 wil tekenen en het resultaat is een VW Kever, dan heb ik gewoon de verhoudingen verknoeid en kan ik niet zomaar mijn schouders ophalen en “artistieke vrijheid” claimen.

Marco Giuliano

Als ontwerper daarentegen communiceer je voorgestelde oplossingen. Ik stel ideeën op die direct en duidelijk te begrijpen zijn. Ruimte voor interpretatie komt alleen voort uit een gebrek aan vakmanschap en moet niet worden gevierd. Dat klinkt misschien hard en onsympathiek, maar als ik een Porsche 911 wil tekenen en het resultaat is een VW Kever, dan heb ik gewoon de verhoudingen verknoeid en kan ik niet zomaar mijn schouders ophalen en “artistieke vrijheid” claimen.

Over 911’s gesproken: waar rijd je eigenlijk in en waar droom je van?

In het dagelijks leven rijd ik in een oudere Mercedes C-klasse. De auto volstaat voor mij om van A naar B te komen. Als ik een meer doelbewuste rijervaring wil, rijd ik in vriendelijkere maanden in een Mercedes 560 SEC. Hoewel het geen Porsche is, vind ik de auto visueel ongelooflijk opwindend.

In de jaren 80 creëerde sterontwerper Bruno Sacco een verbluffend silhouet met heldere en functionele lijnen. De grote motorkap zonder franje, de vlakke, schuin aflopende achterruit, de verwijdering van de B-stijl en de lange overhang aan de achterkant maken een echt statement. Hij ziet er elegant en toch krachtig uit, net zoals hij visueel indrukwekkend is op de weg – een gedicht!

Niemand kan de schoonheid van een klassieke Porsche 911 weerstaan.

Marco Giuliano

Maar ik droom ook van het designicoon onder de sportwagens. Niemand kan de schoonheid van een klassieke Porsche 911 weerstaan. Ik zou echter nog een paar schilderijen en ontwerpen moeten verkopen om deze droom te kunnen verwezenlijken. Misschien neem ik ooit een kijkje op de marktplaats van Elferspot en vind ik mijn allereerste Porsche.

We duimen voor je! Je werk is heel divers, van schoenen tot auto’s, maar Porsches zijn een terugkerend thema. Hoe komt dat?

Ik denk dat Porsche anders is dan andere fabrikanten. En dan bedoel ik niet alleen dat ze de contactsleutel links hebben. We zijn bijna allemaal autorijders. Maar Porsche-rijders vormen heel vaak een fangemeenschap. Ze delen een diepe passie voor sportief rijden. Ze bidden de prestatiegegevens van hun auto met glinsterende ogen neer en raaskallen over historische wapenfeiten van Le Mans of de Nürburgring.

Sommigen hebben de geesten van de “groene hel” al overwonnen in hun glimmende harnas op vier wielen. Voor hen is de auto meer dan alleen een vervoermiddel. Het is een symbool. Een symbool van esthetiek, sportiviteit, vrijheid en – laten we eerlijk zijn – ook van sociale status. Op beurzen raak ik vaak in gesprek met hele leuke en enthousiaste Porsche-mensen. Het is een geweldig gevoel als ze hun persoonlijke herinneringen weerspiegeld zien in mijn foto’s en er met mij over praten.

Wat zullen we in de toekomst van je zien?

Zoals zo vaak het geval is, is tijd de grootste beperkende factor. Op dit moment moet ik nog een paar werken in opdracht maken, maar ik wil in de nabije toekomst graag meer exposeren. Hopelijk begin ik met een tentoonstelling hier in het Automuseum. Misschien komen er – geïnspireerd door het artikel hier – lezers van het tijdschrift Elferspot langs.

Je kunt Marco Giuliano vinden op Instagram op @giuliano_design