Manu Campa – De Porsche-kunstenaar

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Voor Manu Campa is een auto veel meer dan alleen een vervoermiddel. Het is zijn passie en beroep. De kunstenaar uit Madrid schildert je Porsche op canvas, in zijn geheel eigen stijl. Manu Campa is een heerlijk nuchter karakter. Hij vertelde me hoe hij tot schilderen was gekomen en wat hem fascineert aan Porsche in het bijzonder. Ik was erg verrast door het pad dat zijn carrière nam en wat hem uiteindelijk bij het onderwerp auto’s bracht…

Hé Manu, bedankt dat ik mocht komen! Voordat we beginnen met waarom je ervoor koos om Porsche op canvas te vereeuwigen: Hoe is het allemaal begonnen? Waar kom je vandaan en hoe ben je met auto’s in aanraking gekomen?

Hoi Richard, graag gedaan! Mijn familie had niet echt iets met auto’s. Maar tegenwoordig snappen ze wel dat alles wat ik doe met auto’s te maken heeft. Het moet begonnen zijn toen ik een jaar of acht, tien was. Ik hield van autobladen en boeken over auto’s. Vooral als het over klassieke auto’s ging. Vooral als het over klassieke auto’s ging.

Toen ik twaalf was, begon het pas echt. Ik maakte mijn eerste foto’s op autorally’s. Kort daarna maakte ik contact met een werkplaats om de hoek. Daar werden auto’s gerestaureerd en ik mocht af en toe langskomen. En vanaf dat moment heeft het onderwerp me niet meer losgelaten.

Daarna studeerde je kunst in Madrid. Maar je eerste werken waren geen auto’s, maar portretten en dieren. Waarom?

Tijdens mijn studie en mijn eerste jaren als schilder heb ik veel dingen uitgeprobeerd. Dat was belangrijk om uit te vinden waar mijn passie lag. Dit was altijd gebaseerd op het motief dat ik mijn brood wilde verdienen met mijn kunst. Ik was me dus al bewust van de commerciële kant van kunst. Je moet in de huid kruipen van je klanten en je voorstellen wat zij zouden willen en laten maken.

Maar laten we hier duidelijk over zijn: Hoe graag ik natuurlijk ook dingen moet en wil verkopen, ik wilde het plezier in het schilderen houden. Ik ben toen begonnen met portretten. Natuurlijk waren families erg geïnteresseerd, want het zijn mooie cadeaus. Daarna schilderde ik dieren. Dat vond ik ontzettend leuk. Dieren zijn altijd eerlijk in hun emoties en dat maakte het zo mooi.

Waarom ben je dan van focus veranderd?

Zoals ik al zei, ik heb veel dingen geprobeerd. Het door de mens gemaakte ontwerp fascineert me tot op de dag van vandaag. Na mijn afstuderen raakte ik erg geïnteresseerd in klassieke fietsen. Dit zijn geen natuurlijke vormen, maar door de mens gemaakte ontwerpen. Ik was echt gegrepen door dit soort functioneel, maar esthetisch ontwerp. Daarom moest ik ermee experimenteren.

Mijn eerste schilderijen van auto’s waren niet echt bevredigend voor mij.

Manu Campa over zijn eerste auto’s op doek

Omdat ik al van jongs af aan geïnteresseerd was in auto’s, moest ik me ook op dit gebied wagen. Maar de verandering was niet zo gemakkelijk. Mijn eerste schilderijen van auto’s waren niet echt bevredigend voor mij. Maar het mooie van schilderen is dat elk schilderij uniek is. Bij elk schilderij vind ik dingen die ik anders kan doen.

De naam Manu Campa is nu bijna onlosmakelijk verbonden met Porsche. Wat fascineert je aan de 911? En hoe zou je jouw stijl omschrijven?

De voorzichtige evolutie van het Porsche 911-concept in bijna 70 jaar is ongelooflijk. Tegen alle designtrends in heeft Porsche altijd vastgehouden aan zijn filosofie. Zo hebben ze een aantrekkelijk, tijdloos product gecreëerd dat nu emblematisch is voor sportwagens. Op een Porsche 911 is geen enkele lijn te veel. De eenvoud van het ontwerp is fascinerend. En hoe eenvoudiger een ontwerp is, hoe tijdlozer het is en hoe groter de impact. Dat is precies wat ik wil overbrengen met mijn schilderijen. De benaderingen komen dus min of meer overeen en daarom lijkt het me passend.

Op een Porsche 911 is geen enkele lijn te veel. De eenvoud van het ontwerp is fascinerend. En hoe eenvoudiger een ontwerp is, hoe tijdlozer het is en hoe groter de impact.

Manu Campa

De sleutel voor mij is mezelf vinden in de beelden. Ik ben het wat dat betreft eens met Porsche. Als je een trend volgt, heb je het over een paar jaar moeilijk. Mijn schilderstijl is in het begin relatief eenvoudig. Ik gebruik bijna nooit meer dan tien penselen per schilderij. Maar tegelijkertijd wil ik niet dat mensen op het eerste gezicht zien dat het een schilderij van een bepaalde afstand is. Het is een dunne lijn om het schilderij niet te realistisch te laten worden.

Als ik een echte Manu Campa voor mijn huis wil, hoe lang moet ik dan wachten? Wat zijn jullie nog meer van plan voor de toekomst?

Allereerst is er de vraag wat de klant wil. In de meeste gevallen zijn ze daar erg ruimdenkend over en geven ze me veel speelruimte. In elke foto gaat ongeveer een week werk zitten. De wachttijd is momenteel iets meer dan een jaar. Eerlijk gezegd is het erg veeleisend. Want ik wil niet alleen in opdracht werken. Ik was bijvoorbeeld bij de Grand Prix de Monaco Historique 2022, waarvan ik een serie van twaalf tot vijftien schilderijen wil maken en die tentoonstellen.

Hierdoor kan ik me stilistisch ontwikkelen. Terwijl mensen een artiest kennen om een bepaalde stijl, is het vergelijkbaar met een nieuw album van een band. En uiteindelijk, met alle verzoeken van klanten, blijft het belangrijkste voor mij dat ik mezelf kan vinden in de beelden. Elk schilderij is immers een uitdrukking van mijn emoties tijdens het werken. Met een schilderij van mij krijgt elke klant dus altijd een stukje van mezelf.

En waar rijdt Manu Campa privé in?

Ik heb altijd een klassieker gehad. Niet om weg te zetten, maar om in te rijden! Het begon allemaal met een VW Kever uit 1953. Deze auto werd gebruikt als dagelijkse chauffeur. Ik ben altijd erg geïnteresseerd in de cultuur van het tijdperk waarin een auto is gebouwd. Daarom had ik ook een Ford uit 1931. Ik vind de Amerikaanse hot rod scene ongelooflijk cool. Maar toen moest de Ford wijken om mijn droom van een Porsche te realiseren.

Vandaag mag ik een Porsche 911 Carrera 2.7 uit 1974 de mijne noemen. Hij is iets verbreed en heeft de voorspoiler van de Carrera 3.0 uit de IROC-serie. Na een eerste levering in de VS ging hij later naar een Japanse verzamelaar en vervolgens naar Europa. Ik vond de auto via Elferspot in Andorra. De verkoper kende zelfs mijn werk. We waren het vrij snel eens over een deal en sindsdien rijd ik Porsche 911.

Ben je vaak te zien in de oranje 911 in de straten van Madrid? Heb je nog andere autodromen?

Maar zeker! Ik heb me nooit zo druk gemaakt over de kilometerstand. Een Porsche 911 is bedoeld om mee te rijden. En ik rijd er heel vaak mee. De voorkant mag een paar vliegjes en steenslag krijgen. Patina is niet erg voor mij! Ik hou van avonturen in auto’s. Ik zou bijvoorbeeld graag van Madrid naar Parijs rijden in een Bentley Blower. Dat zou een geweldige reis zijn. Mijn absolute droomauto zou echter een Porsche 911 Carrera RSR 2.8 uit 1973 zijn. In mijn ogen is dat de mooiste Porsche ooit gebouwd. Alles past gewoon. Puur rijdend zou mijn grootste droom zijn om in een Porsche 917 te rijden.

Ontmoet onze medewerker

Richard Lindhorst is onze hoofdredacteur en woont in Noord-Duitsland. Hij denkt bijna 24/7 na over auto’s en motoren. Als je een verhaal voor hem hebt, of gewoon in contact wilt komen, neem dan gerust contact met hem op via zijn Instagram (@rchrdlndhrst).