Porsche 911 Carrera 3.2 – Koopgids

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

De Porsche 911 Carrera 3.2 biedt rijplezier op zijn best. De cockpit is een lust voor het oog, de motor een genot voor het oor.

Zo vatte het Duitse tijdschrift „Auto, Motor, Sport“ de rijervaring met de vernieuwde 911 G-serie samen. Tegenwoordig wordt de 911 Carrera 3.2 beschouwd als een van de beste klassieke Porsches die er zijn. Het is de laatste Porsche 911 met de unieke vorm van de vroege 911’s, die het einde belichaamt van een sportautotijdperk dat 26 jaar heeft geduurd.

De Porsche 911 Carrera 3.2 – het laatste hoogtepunt van de G-serie

Het begon allemaal met een nieuwe Amerikaanse wet uit 1972: vanaf dat moment moest elke nieuwe auto een botsing met een snelheid tot 5 mph doorstaan zonder blijvende schade op te lopen. Een jaar later presenteerde Porsche de nieuwe Porsche 911 – de G-serie. Omdat Porsche de vorm van de klassieke 911 wilde behouden, was het antwoord op de Amerikaanse wetgeving de invoering van zogenaamde botsbumpers. Deze werden in de loop der jaren zo populair dat de G-serie bij velen bekend staat als de Porsche met botsbumpers.

Na tien jaar productie werd Porsche geconfronteerd met nieuwe wettelijke uitdagingen. Op hun belangrijkste afzetmarkten – de VS, Japan en Europa – zorgden strengere emissievoorschriften vanaf 1983 ervoor dat de ingenieurs in Zuffenhausen hun motoren opnieuw moesten ontwerpen. Als gevolg daarvan ontwikkelde Porsche het laatste hoogtepunt van de 911 G-serie: de 911 Carrera 3.2. De marktintroductie van de opvolger van de 911 SC dateert uit het jaar 1984. De zescilinder-boxermotor had nu een cilinderinhoud van 3.164 cm³ dankzij een met 4 mm vergrote boring, de krukas van de 3.3 Turbo en een compressieverhouding van 10,3 : 1 in de 930/20-motor. In de VS, Canada en Japan werd de Carrera aangeboden met de 930/21-motor met een lagere compressieverhouding van 9,5 : 1. Daardoor leverde de 930/20-motor 231 hp bij 5.900 tpm en een koppel van 284 Nm bij 4.800 tpm, terwijl de 930/21 het moest doen met 207 hp en 265 Nm. Volgens Porsche zelf was 80 procent van de motor volledig herontworpen.

Omdat het nu eenmaal om Porsche ging, was het niet alleen de bedoeling om de 911 ijsbeervriendelijker te maken. Natuurlijk moest de motor ook krachtiger worden. Daarom werd de mechanisch gestuurde K-Jetronic vervangen door de nieuwe L-Jetronic met de elektronische Bosch Motronic (DME), het eerste systeem dat zowel de brandstofinjectie als de ontsteking via één enkel apparaat kon regelen. In combinatie met de toen nieuwe uitschakeling bij vrijlopen was de 911 Carrera 3.2 aanzienlijk verbeterd op het gebied van zowel uitstoot als brandstofverbruik. Bovendien kreeg de 911 Carrera 3.2 hydraulische kettingspanners en een verbeterde oliekoeler.

De meest gewilde 911 Carrera 3.2’s zijn Europese auto’s zonder katalysator

Door de zeer strenge emissievoorschriften op sommige markten moest Porsche katalysatoren invoeren voor de Carrera 3.2. Terwijl katalysatoren voor de Duitse 911 Carrera 3.2’s optioneel waren, waren ze bij de Amerikaanse modellen bijvoorbeeld standaard ingebouwd. De motor voor deze markten heette 930/21 en leverde 207 hp bij 5.900 rpm. In 1986 werd de motor met lage compressieverhouding opnieuw herontworpen. Vanaf 1987 kreeg elke Carrera in de VS, Japan en Canada daarom de 930/25-motor met 217 hp. De compressieverhouding bleef voor zowel de 930/21- als de 930/25-motoren constant op 9,5 : 1. In Duitsland bleef de 930/20-motor gedurende de gehele levensduur van de Carrera 3.2 in gebruik, terwijl Zwitserland van 1985 tot 1989 de 930/26-motoren kreeg, die hetzelfde vermogen leverden als de 930/20, maar beschikten over een extra luchtpomp die lucht in de uitlaatpoorten blies.

Om die reden zijn Europese 911 Carrera 3.2’s met 930/20-banden en 26-motoren, die 231 hp leveren, zeer gewild. Ze leveren sportieve prestaties, zelfs naar hedendaagse maatstaven. De acceleratie van 0 tot 62 mph duurt slechts 6,1 seconden en de 3.2 haalt een topsnelheid van 152 mph. Modellen met een lage compressieverhouding hebben 6,5 seconden nodig en halen slechts een topsnelheid van 149 mph. Maar het belangrijkste verschil tussen deze motoren is het koppel. Terwijl de 930/20 en 26 een koppel van 284 Nm leverden, ligt dat bij de 930/21 en 25 19 Nm lager, namelijk slechts 265 Nm.

Verschillende versnellingsbakken, afhankelijk van het modeljaar, in de 911 Carrera 3.2

Maar wat is nu eigenlijk de olifant in de kamer? Dat is de versnellingsbak. Tot 1986 waren alle 911 Carrera’s uitgerust met dezelfde 915-versnellingsbak als de 911 SC. Daarna gebruikte Porsche de Getrag G50, die wordt beschouwd als de veel betere versnellingsbak dankzij het nieuwe Borg Warner-synchromesh-systeem. Je kunt beide versnellingsbakken herkennen aan de stand van de achteruitversnelling. Bij de 915 zit deze rechts en onderaan, terwijl deze bij de G50 links en bovenin te vinden is. Beide versnellingsbakken hadden vijf versnellingen. De 915 zelf is niet slecht, maar lijkt wel wat meer onderhoud te vergen. Een gereviseerde 915 met nieuwe bussen en schakelstangen kan bijna net zo goed zijn als een G50.

Aangezien auto’s met de G50 duurder zijn, kun je het geld dat je bespaart door een auto met een 915-versnellingsbak te kopen, gebruiken voor een revisie van de versnellingsbak. Dat zou je een veel prettiger rijgevoel moeten geven en je zou wat geld kunnen besparen ten opzichte van een auto met een G50. Een goed afgestelde 915 hoeft dus zeker geen nadeel te zijn.

De Porsche 911 Carrera 3.2 was de eerste 911 die het uiterlijk van de Turbo ook voor niet-turbomodellen aanbood

Vanaf de dag dat hij in 1984 op de markt kwam, kon de 911 Carrera 3.2 worden besteld met de optie M491. Dat was de interne code voor de ‘Works Turbolook’ (WTL), of ‘Supersport’ in het Verenigd Koninkrijk, die iets meer inhield dan alleen wat extra sierelementen. Natuurlijk kreeg je de brede spatborden van de Turbo en de enorme ‘whaletail’-spoileraan de achterkant, maar je 911 was ook uitgerust met verbeterde ophangingsonderdelen, grotere wielen en de uitstekende Turbo-remmen. Vooral in de eerste twee productiejaren was de 911 Carrera 3.2 WTL enorm populair in de Verenigde Staten. Vanwege de emissievoorschriften bood Porsche geen 911 Turbo aan Amerikaanse klanten aan. Als Amerikaan kon je destijds dus niet dichter bij een 911 Turbo komen dan met de WTL.

Dankzij de hoge productieaantallen is de 911 Carrera 3.2 nog steeds betaalbaar.

Van 1984 tot 1989 werden er in Zuffenhausen meer dan 76.000 911 Carrera 3.2’s gebouwd. Ongeveer de helft daarvan bestond uit coupés, terwijl de andere helft vrijwel gelijkelijk verdeeld was over Targa’s en cabrio’s. De grote belangstelling voor de auto toen hij nieuw was, kan worden gezien als een gelukkig toeval voor potentiële kopers op de tweedehandsmarkt. Ondanks de zeer geavanceerde luchtkoelingstechnologie en prestatiecijfers die nog steeds als behoorlijk sportief kunnen worden beschouwd, zijn de prijzen voor de 911 Carrera 3.2 nog niet door het dak gegaan. Dankzij de hoge productieaantallen is de 911 Carrera 3.2 nog steeds betaalbaar. Terwijl de prijzen voor vroege Carrera 3.2 WTL’s nog steeds rond de 50.000 euro beginnen, kost een keurige 930 Turbo daarentegen in 2018 bijna een bedrag van zes cijfers. Wie van de turbolook houdt, maar het extra vermogen en de uitstraling van de Turbo wel kan missen, krijgt hier nog steeds behoorlijk wat klassieke Porsche voor zijn geld.

Waar moet ik op letten?

Net als bij alle luchtgekoelde 911’s moet je controleren op roest en eventuele sporen van een ongeval. Als reparaties niet goed zijn uitgevoerd, zal de auto gaan roesten. Daarom is een controle op een hefbrug absoluut aan te raden. Als de auto in de lucht staat, moet je ook de rem- en brandstofleidingen controleren op corrosie; hetzelfde geldt voor het gebied rond de brandstoftank. Blauwe rook bij het starten is een teken van versleten zuigerveren. Omdat de cilinders horizontaal liggen, kan er olie door de spleet tussen de cilinderwand en de zuiger sijpelen als de zuigerveren niet meer goed afdichten. Let met name bij de 915-versnellingsbak op versleten synchronisatiekegels in de 2e en 3e versnelling. Als de versnellingsbak knarst, bereid je dan voor op een revisie van de versnellingsbak en een flinke rekening. Het lijkt misschien vanzelfsprekend, maar je moet ook de uitlaat en de warmtewisselaars nauwkeurig inspecteren op tekenen van roest. Het vervangen ervan is misschien niet al te arbeidsintensief, maar de onderdelen zijn ook niet goedkoop.

Als je deze zaken even buiten beschouwing laat, zul je ontdekken dat het 911 G-model de reputatie heeft behoorlijk robuust te zijn en niet al te ingewikkeld in het onderhoud. Hoe dan ook, je moet in elk geval een inspectie vóór aankoop laten uitvoeren. Bij twijfel kun je een specialist vragen om de auto te bekijken. Als de potentiële 911 Carrera 3.2 aan alle eisen voldoet, zal hij jarenlang een trouwe metgezel zijn. Hoe ongemakkelijk de zitpositie met de verschoven pedalen in eerste instantie ook mag lijken, de 3.2 is veel beschaafder en gemakkelijker te besturen dan al zijn voorgangers. De Carrera combineert veel kenmerken uit het klassieke tijdperk van de luchtgekoelde modellen, terwijl hij tegelijkertijd bruikbaar, betrouwbaar en nog steeds behoorlijk snel is. Vanuit ons perspectief is de 911 Carrera 3.2 tegenwoordig een zeer aantrekkelijke keuze…

Alle Porsche 911 Carrera 3.2 die te koop staan op Elferspot

Bekijk alle