Jarenlang werd Noord-Amerika, de grootste en meest invloedrijke markt van Porsche, uitgesloten van enkele van de meest begeerde varianten van de 911. De introductie van de 911 Carrera RS uit de 993-generatie voor het modeljaar 1995 vormde hierop geen uitzondering: in het persdossier van de fabriek werd vermeld dat het model zowel in links- als rechtsgestuurde uitvoering verkrijgbaar was, „met uitzondering van de VS en Canada”. Voor de meeste Noord-Amerikaanse liefhebbers zou de meest gespecialiseerde 911 op basis van de 993 een object van fascinatie blijven in plaats van een auto die ze zelf konden bezitten, totdat het verstrijken van de tijd en de veranderende importvoorwaarden die situatie uiteindelijk ten goede keerden.
De nieuwe Carrera RS was bedacht als een op homologatie gebaseerde variant van de 911 van de 993-generatie en werd aangeboden in twee verschillende uitvoeringen: de standaard RS (M002) en de extremere Clubsport (M003). Beide waren geworteld in dezelfde filosofie – lichtgewicht constructie, meer vermogen en verfijning van het chassis, rechtstreeks ontleend aan de toenmalige motorsportprogramma’s van Porsche – maar verschilden in opzet. De standaard RS was een uitgeklede maar toch voor de openbare weg geschikte rijdersauto, terwijl de Clubsport zich verder richtte op de competitie met een ingelaste rolkooi, een agressievere gewichtsvermindering en een nauwere afstemming op de Supercup-auto’s van Porsche. Samen vertegenwoordigden ze één enkel idee, uitgedrukt in een continuüm tussen de openbare weg en het circuit.
Zoals destijds in een fabriekscommentaar in Christophorus werd benadrukt, was de RS niet alleen bedoeld voor liefhebbers die af en toe een circuit zouden bezoeken, maar ook als een auto die geschikt was voor langdurig circuitgebruik met minimale concessies – een evolutie van de eerdere RS-filosofie die de grens tussen wegregistratie en racevoorbereiding deed vervagen, en duidelijk maakte dat deze auto’s, met verdere ontwikkeling, bedoeld waren als echt competitieve raceauto’s op het circuit.
Deze Carrera RS Clubsport uit 1995, met chassisnummer 390077, werd slechts twee maanden na de triomfantelijke introductie van het model op de Amsterdam Motor Show in Zuffenhausen voltooid. Hij werd gebouwd voor de Duitse markt en uitgevoerd in de officiële communicatiekleur Riviera Blue – tegenwoordig een felbegeerde ‘Paint to Sample’-keuze en een van de meest gewilde en iconische Porsche-kleuren uit de jaren negentig. De optiecodes die in het VIN Analytics-rapport staan vermeld en door het Porsche-bouwblad worden bevestigd, zijn een ware traktatie voor Porsche-liefhebbers: onder andere 003 Clubsport, 384/385 kuipstoelen links en rechts, 405 18-inch RS-velgen, 459 koepel-/veerpootversteviging, 471 vaste spoiler met extra vleugel en 545 92-liter brandstoftank.
Het RS Clubsport-chassis met nummer 390077 werd aangekocht door Heico Motorsport om deel te nemen aan de Rolex 24 at Daytona van 1996, tijdens de beginjaren van het Duitse team, dat later zou uitgroeien tot een van Europa’s toonaangevende GT-teams en in de jaren 2000 talrijke kampioenschappen zou behalen. Gezien het internationale karakter van de eerste race-inzet van de Clubsport wordt aangenomen dat de auto extra is voorbereid door de afdeling Customer Motorsport van Porsche in Weissach. De gemelde aanpassingen omvatten BBS-racewielen, verschuifbare zijruiten van plexiglas, pneumatische krikken en motorupgrades. De auto heeft nog steeds de fabriekssticker van de Matter-rolkooi, terwijl de grotere Premier-brandstoftank met snellaadfunctie nog steeds het originele fabrikantlabel uit april 1995 draagt.
Deze Carrera RS M003 Clubsport, die werd ingeschreven in de IMSA GTS-2-klasse, was precies de auto waarmee Porsche in de jaren negentig, in zijn streven om terug te keren naar de GT-racerij, de overstap wilde maken van extreem straatgebruik naar het circuit. Het Heico-team zette vier Duitsers in voor de RS, die schitterde in Riviera Blue met startnummer 70. Voorafgaand aan de start van de race was de auto voorzien van een hogere achtervleugel, een volglicht voor het achterste zijraam, een op het dak gemonteerde radioantenne, samen met lipjes voor de voor- en achterruiten, en de vereiste IMSA-veiligheidsuitrusting.
De Riviera Blue RS kende een sterke start en reed soepel tot na zonsondergang, waarna de race van het Heico-team rond 21.00 uur ten einde kwam door een mechanisch probleem. Uit inspectie van de auto blijkt dat deze momenteel is uitgerust met een ongestempelde Type M64/04 zescilinder-boxermotor en een G50/04-vijfversnellingsbak. De gemonteerde M64/04-motor is een vrij zeldzame, atmosferische 3,8-liter-variant die in de jaren negentig de Carrera RSR 3.8 aandreef in internationale GT-races op het hoogste niveau en zeer waarschijnlijk dezelfde motor is die de auto aandreef tijdens zijn 231 ronden op Daytona in 1996.
De inbrenger merkt op dat de auto na de race is aangekocht door een toegewijde Porsche-verzamelaar, met de aandrijflijn waarmee hij vandaag de dag is uitgerust. De auto is onlangs cosmetisch in een staat teruggebracht die dichter bij het uiterlijk ligt van toen hij vóór Daytona de Customer Sport-afdeling van Porsche in Weissach verliet.
Sindsdien, en tot voor kort, is de RS Clubsport in bezit gebleven van dezelfde familie, waar hij slechts sporadisch werd gebruikt en een garage deelde met een uitzonderlijke verzameling Porsches, waaronder twee 911 GT1’s, een 906, een 911 Carrera RSR uit 1973 en een 935. De voormalige Heico Motorsport Carrera RS, die voor het eerst in zijn geschiedenis op de markt wordt aangeboden, heeft bij de catalogisering slechts 7.687 kilometer of ongeveer 4.776 mijl op de teller staan, is geregistreerd en geschikt voor zowel weggebruik als circuitraces. Misschien wel het mooiste van alles is dat deze auto de zeldzame kleur Riviera Blue, de M003 RS Clubsport-specificatie, de originele motorsportvoorbereiding uit die tijd, een geschiedenis in de 24 uur van Daytona en 30 jaar ononderbroken particulier bezit combineert in één fascinerende en zeer verzamelwaardige luchtgekoelde Porsche.
1995 
