Aleksandr Markovski en zijn luchtgekoelde Joker

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Wij van Elferspot Magazine praten altijd graag met Porsche-liefhebbers van over de hele wereld over wat hun passie voor Porsche heeft aangewakkerd. Het zijn tenslotte vaak juist deze verhalen die ons liefhebbers met elkaar verbinden en die in de loop der jaren tot vele vriendschappen hebben geleid. Deze keer had ik afgesproken met Aleksandr Markovsky voor de Elferspot Porsche Talk. Alex is fotograaf en rijdt in een Porsche 911 Carrera 3.2 WTL genaamd Joker. Naast Bentley en Lamborhini is Porsche ook een van zijn klanten. Waarom Porsche nog steeds op de eerste plaats komt voor hem, ondanks shootings met Horacio Pagani zelf en wat de familie Ruf ermee te maken heeft, kom je nu te weten!

Hoi Alex, welkom! Het is een goede gewoonte in het magazine om onze lezers een korte introductie te geven. Waar kom je vandaan en waar komt de passie voor Porsche vandaan?

Bedankt Richard, dat doe ik graag. Ik ben 29 jaar oud, fotograaf voor lifestyle, horloges en vooral auto’s. Ik ben opgegroeid in Moskou en heb een heel normale achtergrond. Rond de millenniumwisseling kwam ik geleidelijk in aanraking met auto’s. Zoals waarschijnlijk de meeste jongens van onze generatie, kwam ik ermee in aanraking via computerspelletjes. Need for Speed: Porsche Unleashed sprak me bijzonder aan. Natuurlijk wakkerden films als de Fast & Furious-serie het vuur ook aan. Ik verslond alles wat met auto’s te maken had. Tegenwoordig breng ik veel tijd door in Zwitserland. Zo ben ik dicht bij de Alpen en kan ik op mijn best genieten van mijn luchtgekoelde 911’s!

Hoe ben je begonnen met fotografie? Toen je jong was, was Moskou waarschijnlijk niet de perfecte locatie om auto’s te spotten.

Als tiener, 16/17 jaar oud, begon ik ermee als hobby. Voor weinig geld kocht ik na verloop van tijd betere lenzen en verdiepte ik me steeds verder in de materie. Het duurde niet lang voordat ik werd gevraagd of ik een shoot met een auto wilde doen. Natuurlijk accepteerde ik dat meteen. Via contacten fotografeerde ik steeds meer voertuigen. Na een kort uitstapje in de wereld van videoproducties, keerde ik snel terug naar fotografie. Hoewel ik ook graag landschappen en horloges fotografeer, zijn auto’s mijn echte passie. Tegenwoordig werk ik rechtstreeks met autofabrikanten, waaronder Porsche. Daardoor kan ik de hele wereld over reizen. Veel van mijn klanten zijn ondertussen ook vrienden geworden. Ik ben ze ontzettend veel verschuldigd en ik mag van hen ook in heel bijzondere auto’s rijden. Zonder deze vriendschappen was dit waarschijnlijk nooit mogelijk geweest voor mij.

Wat was je gekste shoot? En hoe is het om met Porsche te werken?

Het gekste was zeker toen ik te gast was bij Pagani voor een fabrieksrondleiding. Horacio Pagani zelf was er ook en ik moet zijn aandacht hebben getrokken. Ik vertelde hem toen dat ik onlangs foto’s had gemaakt in de buurt bij Lamborghini en liet hem de foto’s zien. Hij vond de foto’s mooi en nodigde me de volgende dag uit om zijn privécollectie te fotograferen.

Mijn eerste opdracht voor Porsche was echter het maken van de foto’s voor de nieuwe, op de GT2 gebaseerde Porsche 935 Moby Dick-tribute car. Ik was absoluut onder de indruk, bijna positief geschokt, van hoe Porsche werkt. We zaten in Portugal in een hotel. De avond ervoor was ons verteld dat we om 6 uur ’s ochtends naar Portimao moesten vertrekken. Er waren in totaal ongeveer 200 mensen in de lobby en bij het ontbijt. Stipt om 05:59 uur stond iedereen, en dan bedoel ik ook echt iedereen, op. Iedereen wist precies wat ze moesten doen. Alles was nauwkeurig gepland. Ik was echt onder de indruk van deze punctualiteit en precisie. Het was waarschijnlijk de best georganiseerde shoot van mijn leven.

Heeft dat een blijvende invloed op je gehad? Rijd je daarom nu in een Porsche of was er een andere aanleiding?

Het was zeker een factor. Als je ziet hoe precies Porsche werkt, krijg je een goed gevoel over de auto’s. En deze professionele manier van buitengewoon goed werken sprak me erg aan. De belangrijkste reden waarom ik Porsche-gek ben geworden, gaat echter terug naar het bedrijf RUF. Via een vriend kreeg ik de kans om deel te nemen aan een privé-evenement in de RUF-fabriek. De familie Ruf had een rally georganiseerd met zo’n beetje alle verschillende modellen uit de geschiedenis van het bedrijf. Alleen al een rondleiding door het terrein en de hallen van het bedrijf was fascinerend.

Het mooiste was echter de band met de familie. De Rufs waren ontzettend vriendelijke mensen en de sfeer was fantastisch. Ze hielden zelfs een familiediner en deelden die dag geweldige verhalen. Het was heel warm en bijna alsof je deel uitmaakte van hun familie. Voor mij was het verrassend en indrukwekkend hoe nauw Ruf en Porsche met elkaar verbonden zijn. In het algemeen was die tijd waarschijnlijk het meest vormend voor mij in mijn professionele leven. Iedereen daar was ongelooflijk vriendelijk, iedereen houdt van Porsche, wijdt zijn hele leven aan het merk. En die passie is ook op mij afgewenteld. Ik hou van deze luchtgekoelde auto’s en ook van de mensen die ermee omgaan.

En daarom besloot je een Porsche 911 te kopen?

Dat zou je kunnen zeggen. Toen de pandemie in 2020 al onze levens veranderde, besloot ik een luchtgekoelde Porsche 911 te kopen. Ik had via verschillende contacten gezocht naar een geschikte auto. Ik wilde hem restaureren en ombouwen naar mijn eigen wensen. In Rusland is er eigenlijk geen echte markt voor klassieke Porsches. Na een paar dagen had ik echter al een paar aanbiedingen ontvangen. Daar zat een witte Porsche 911 Carrera 3.2 WTL bij. Visueel in erbarmelijke staat, maar goed genoeg voor een restauratie. Ik heb de auto toen ter plekke gekocht en ben aan de slag gegaan.

Met de Joker wilde ik een Porsche 911 Carrera 3.2 WTL creëren die voor mij staat voor rijdende kunst. Maar het is belangrijk voor mij dat de focus op het rijden ligt. Met deze auto’s moet hard worden gereden. Het liefst op lege bergwegen! In april wordt de Joker geveild in één kavel met een passend horloge – een uniek uurwerk van Konstantin Chaykin – en een NFT, inclusief het speciale kunstwerk dat je hierboven ziet.

Aleksandr Markovski over de motieven voor de bouw van zijn Porsche 911 Carrera 3.2 WTL

Ik had het idee om de auto paars te maken aan de buitenkant en groen aan de binnenkant. De inspiratie hiervoor was de Joker uit Batman. We hebben de lak volledig van de auto gehaald en zijn begonnen met een kale metalen buitenkant om mijn “nieuwe” Porsche 911 Carrera 3.2 opnieuw op te bouwen met de turbo-look van de fabriek (WTL, optiecode M491). In totaal zijn er meer dan 800 nieuwe onderdelen gemonteerd. Motor, remmen, transmissie, interieur, alles werd gereviseerd. Wat lak en lederkleuren betreft, heb ik een beetje buiten de Porsche doos gekeken. De lak komt eigenlijk uit het Lamborghini-schap. Ik wilde het interieur een beetje Porsche Exclusive laten lijken. Dus werden bijna alle oppervlakken bekleed met leer, inclusief de hendels voor de richtingaanwijzers en ruitenwissers.

Onlangs ging er een video over de auto viral die weinig met autorijden te maken had. Vertel ons hoe het tot stand kwam!

Ha, dat was tegen het einde van een vermoeiende opnamedag. We zaten in the middle of nowhere, vlakbij de suiss-Italiaanse grens. Ik reed de hele dag op en neer om te filmen, telkens weer. De wegen waren superglad, dus ik moest me des te meer concentreren. Toen we pauzeerden op een rustig plekje op een berg, ging mijn hoofd ook op stand-by. Ik stapte uit de auto zonder sleutels, zonder portemonnee, zonder jas. En toen herinnerde ik me dat mijn deurhendels niet werkten en dat ik nu in de problemen zat. Het werd al laat, we waren ver weg van de volgende stad, dus de enige optie was om in mijn eigen auto in te breken. Ik heb toen gegoogled welke ruit het goedkoopst te vervangen was en heb toen de achterste zijruit ingeslagen. Maar ondertussen is alles gerepareerd.

Zo’n verhaal versterkt alleen maar de band tussen jou en je auto! Waar rijd je het liefst? En waarom geef je de voorkeur aan een Porsche?

Het is niet zozeer het racecircuit, maar eerder de bergwegen. Natuurlijk, historische circuits zoals de Nürburgring zijn waanzinnig leuk, maar bergpassen ’s avonds, als de toeristen weg zijn, zijn moeilijk te overtreffen. De Stelvio bij nacht is magisch! Maar de Großglockner is ook een van mijn favorieten. Ondertussen heb ik tienduizenden kilometers langs serpentines verzameld. Voor fotoshoots rijd ik vaak dezelfde route 10, 15 of 20 keer achter elkaar. De bergen zijn als het ware mijn tweede thuis. Aan de andere kant zie ik de trackdays meer als een middel om een doel te bereiken. Daar kan ik mijn eigen vaardigheden aanscherpen. Het is belangrijk om je eigen grenzen te kennen.

In mijn ogen is het belangrijkste aan een auto de balans. Van alles moet de juiste hoeveelheid aanwezig zijn. Te veel is nooit goed. Er zijn auto’s die bijvoorbeeld een geweldige motor hebben, maar te zwaar zijn. Of een hele stomme gearing hebben, waardoor ze bijna onbruikbaar zijn op de weg. Subtiliteiten zoals de besturing en de weerstand van de pedalen zijn ook belangrijk. Pas als dit alles echt harmonieus op elkaar is afgestemd, heb je een geweldige auto. En het is precies deze harmonie die geen enkele fabrikant zo goed bereikt als Porsche.

Een mooie overgang naar onze traditionele laatste vraag. Wat is jouw droomauto? Meerdere antwoorden zijn toegestaan!

Mijn absolute droom zou de Porsche 993 GT2 zijn. Ik hou van het massieve uiterlijk en de dikke spatbordranden. Daarom wordt mijn volgende ombouw ook een RWB Porsche. Voor in de bergen heb ik echter liever iets met een atmosferische motor. En een handgeschakelde versnellingsbak is sowieso een must. Waarschijnlijk zou mijn keuze vallen op een 964 Carrera RS of een 911 GT3.

Bedankt voor het leuke gesprek, Alex!

Bekijk deze blog op Instagram

Ein Beitrag geteilt von Markovsky️️ Aleksandr (@markovsky)

© Aleksandr Markovski