Hoe ik leerde van Porsche te houden

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Steeds weer ontvangen we e-mails met spannende verhalen van onze trouwe lezers en fans van het Elferspot Magazine. Daar zijn we natuurlijk heel blij mee. Niet alles kunnen we publiceren en we vragen om jullie begrip. Dit mooie verhaal van Richard Lindhorst willen we jullie niet onthouden. Richard vertelt ons in detail hoe hij een Porsche-liefhebber werd. En zoals zo vaak met blijvende liefdesverhalen, was het begin een beetje hobbelig of was het een liefde via een omweg. We bedanken Richard en wensen je veel leesplezier.

Sommige dingen begrijp je pas als je ouder wordt. Hoe ik leerde van Porsche te houden.

Door Richard Lindhorst

Als jongere onderzoek je vaak dingen die je pas later leuk vindt. Jeremy Clarksons analogie met “volwassen voedsel” is hier buitengewoon treffend. In het kort: er zijn een paar dingen die je als kind haatte en waar je nu, nu je ouder bent, van houdt, zoals bier of olijven. En welk kind houdt er eigenlijk van olijven? Ik heb sommige dingen in mijn jeugd ook verkeerd ingeschat. Bijvoorbeeld de fascinatie voor Porsche.

Als kind van de jaren ’90 hadden computerspellen een enorme impact…

Het begon waarschijnlijk ergens halverwege de jaren 90. Mijn vrienden op de basisschool en ik hunkerden naar auto’s die we bewonderden op glossy posters maar nooit op straat zagen. Wat de Countach of de 512 BBi was voor de kinderen van de jaren 80, was de McLaren F1 of de Viper voor ons. Via computerspellen konden we deze auto’s zelfs “uitproberen”. Van Need for Speed tot Viper Racing en Gran Turismo®, we konden bijna elk denkbaar scenario uit onze autodroom uitproberen. Vooral Gran Turismo zorgde ervoor dat Japanse sportauto’s, die in die tijd in Duitsland tot een vrij zeldzame soort behoorden, de grootste aantrekkingskracht op ons uitoefenden.

Eén merk was op dat moment nooit in beeld: Porsche. Niet in de laatste plaats omdat je er niet mee kon rijden in Gran Turismo … Dat veranderde pas in het millennium en het verschijnen van het vijfde deel van de Need for Speed-serie: Porsche ontketend. Daarin kon je door de ongeveer 50-jarige geschiedenis van het luxemerk uit Stuttgart rijden. Beginnend met de 356 baan je je een weg door de decennia en rijd je in alles: viercilinder boxers, luchtgekoelde 911’s en zelfs racewagens van de Porsche Motorsport-afdeling.

Ik had mijn eerste “aha-ervaring” tijdens het tijdperk van de transaxle toen ik de geweldige carrièremodus Evolution speelde. De pop-up koplampen en de spoilerrand op de koepelvormige achterruit van de 944 spraken me erg aan. Veel meer dan de luchtgekoelde 911’s. Die waren op de een of andere manier te lomp voor mij en ik vond ze toen niet erg esthetisch. De heilige graal van het spel was de Porsche 996 Turbo. Dit was zogezegd de laatste beloning van de carrièremodus. Pas tien jaar later realiseerde ik me hoe de fascinatie van dit spel me was bijgebleven.

In die tijd kon je een goede Porsche krijgen voor minder dan 5.000 euro.

In de loop der jaren was ik, onder invloed van mijn familie, een BMW-fan geworden en in 2010 kocht ik een BMW E39 530i. Het was de derde E39 in de familie. Een tijdloze auto met geweldige langeafstandskwaliteiten, zonder twijfel. Maar na een jaar in de limousine van 1,6 ton te hebben gereden, werd de auto te log voor mij. Ik moest iets sportievers hebben. Er waren veel opties, vooral goedkope, aan het begin van de jaren 2010.

Dankzij een forumbericht over de beste racegames van de afgelopen 20 jaar moest ik weer denken aan het vijfde deel van de NfS-serie. Er waren deze transaxle modellen. Ik keek rond voor Porsche 944 en 924S en ontdekte dat ze voor verrassend weinig geld van eigenaar wisselen. Je kon een echte Porsche kopen voor ongeveer 5.000 euro. Weglegaal, met een complete onderhoudshistorie en alles!

Mijn eerste rit in een Porsche was de rit naar huis in mijn eigen

In maart 2011 vond ik een rode Porsche 924 S in Heilbronn. Hoewel de auto, die toen nog als een arme Porsche werd beschouwd, in totaal 7 vorige eigenaren en 202.000 kilometer op de teller had, leek het een goed bod. De geschiedenis was redelijk en de verkoper leek een goede reputatie te hebben. Een vriend uit Karlsruhe inspecteerde de auto van tevoren en verklaarde dat hij mechanisch in orde was. Hoewel ik nog nooit in een Porsche had gereden, wilde ik er echt een. De combinatie van het enorme achterwiel, de opwindende, maar tegelijkertijd onderhoudsvriendelijke transaxle technologie, de stevige 2.5 liter motor en het lage gewicht leken me veelbelovend.

Ik was op zoek naar een lift van Hamburg naar Heilbronn en het toeval wilde dat ik terechtkwam bij de perswoordvoerder van de Porsche Motorsport-afdeling, Oliver Hilger in zijn Porsche Cayenne Turbo S. Na ongeveer zes uur rijden en allerlei Porsche-gerelateerde praatjes, pikte de haveloze, in de Elzas geboren Nicolas met de 924 me op bij het tankstation waar we hadden afgesproken. Nicolas reed in de auto als winterauto en met zijn sympathieke Franse accent vertelde hij me over al het onderhoud dat eraan gedaan was. De distributieriem was onlangs vervangen, de koppeling was al vernieuwd. Inclusief een reserve transmissie en verse winterbanden kwamen we een aankoopprijs van 4.500 euro overeen. Ik kon nauwelijks geloven dat ik kort voor mijn 22e verjaardag mijn eerste eigen Porsche had gekocht.

Het was deze bescheiden 924 S die mijn passie voor Porsche echt deed ontbranden.

De meer dan 600 kilometer lange reis naar huis met de nieuw aangeschafte 2+2 verliep zoals verwacht. De auto was wendbaar, zeer goed in balans, had een zeer gevoelige besturing en de motor leverde uitstekende prestaties. Met zijn levendige 150 paarden accelereerde de 1.180 kilogram lichte sportwagen vrolijk naar de toerenbegrenzer in de vijfde versnelling! En dat alles met een gemiddelde verbruik van 28 mijl per liter. De 5-Serie verbruikte ook niet minder.

Ik kon nauwelijks geloven dat ik kort voor mijn 22e verjaardag mijn eerste eigen Porsche had gekocht.

De auto fascineerde me vanaf het eerste moment. Ook al was de zitpositie voor mij als 1,95 meter lang een beetje onhandig. Dat kwam vooral doordat het originele driespaaks stuurwiel een beetje te groot was. Maar verder kon de auto heel speels worden bestuurd. In bochten kon je gemakkelijk de achterkant een beetje laten uitstappen, zonder bang te hoeven zijn dat je de controle over de auto zou verliezen. Kortom: ik was verliefd en in de ban van Porsche. Alles was waar het moest zijn. Geen franje, gewoon een pure rijmachine, zonder elektronische hulpmiddelen.

Ik heb meer dan zes jaar dagelijks in mijn Porsche gereden!

Ruim zes jaar lang vergezelde de 924S me in het dagelijks leven. Hij heeft me een betere chauffeur gemaakt en bracht elke dag een grijns op mijn gezicht. Na ongeveer 100.000 kilometer en vele mooie avonturen eindigde onze reis in mei 2017. Overigens was ik nog steeds van mening dat een 911 alleen bij mij thuis zou komen als het een GT3 was. De “gewone” 911’s spraken mijn emotionele kant gewoon niet zo aan.

Vanaf dat moment, zelfs toen ik nog geen Porsche reed, kon ik niet stoppen met het doorbladeren van de advertenties. Eigenlijk was mijn droomauto een Cayman 981, maar de prijzen wilden maar niet zakken. En zoals we vandaag weten, zijn ze nooit gedaald. Daarom overwoog ik de 987, die eraan voorafging. Na een proefrit was ik echter niet echt onder de indruk van het interieur en de kleine 2.9 liter boxer, zodat ik nuchter bleef en me voorstelde dat ik een aantal jaren zonder Porsche zou moeten leven.

Voorin zitten in een Porsche 911 G-model heeft me verslaafd gemaakt

In de tussentijd reed ik ook in verschillende BMW Z3 en Z4 coupes, omdat ik hun uiterlijk mooi vond. Maar tijdens het rijden met de BMW’s kon ik niet het nodige enthousiasme opbrengen. Voor een proefrit reed ik echter naar de garage met Frank, de eigenaar van een Z3 2.8 Coupé waarin ik geïnteresseerd was. Ik reed als passagier mee in een luchtgekoelde Porsche 911 RS 2.7 kloon. Deze rit liet een blijvende indruk achter. Het ruwe geluid van de boxermotor, de waanzinnig goede tractie en de eenvoud van de auto herinnerden me eraan dat ik in een Porsche wil rijden en niet in een BMW als compromisoplossing.

Dus ondanks alle gesprekken over tussenaslagers, boringstand enzovoort, bleef ik terugkomen op de 996. Met de klassieke gebakken ei koplampvorm is de smalle 996 van voor de facelift in 2002 voor mij de mooiste 911, vooral de GT3. De toen nieuwe vorm zonder de klassieke ronde koplampen geeft de auto een zekere onafhankelijkheid en laat hem opvallen tussen de inmiddels zeven generaties 911 tot en met de 992.

“Kunnen we niet gewoon weggaan en een auto voor je kopen?”

Mijn vriendin was nu zo geïrriteerd door mijn nieuwe favoriete hobby – bladeren in de advertenties – dat ze me vroeg of we er uiteindelijk niet gewoon eentje moesten gaan kopen. De criteria werden strenger naarmate de tijd vorderde. Ik besloot dat het een late Porsche 996.1 Carrera 2 met handgeschakelde versnellingsbak moest worden. Voor mij was het belangrijk dat de auto regelmatig werd onderhouden en dat er regelmatig mee werd gereden, geen garagekoningin zeg maar. Het driespaaks GT3-stuur en een gelakte middenconsole waren de must-haves voor het interieur.

In oktober 2017 ontdekte ik een 996 die aan alle voorwaarden voldeed. Hij had een complete, goede onderhoudshistorie en had rondom nog de originele lak. Dus gingen we naar een dealer in Hamburg. De auto gaf de indruk goed onderhouden te zijn. Alle velgen waren smetteloos, banden en remmen waren nieuw, er was een sportuitlaatsysteem gemonteerd. Het interieur zag er in het echt nog beter uit dan op de foto’s. Het is goed verouderd met zijn ronde knoppen. Het is goed verouderd met zijn ronde knoppen en de zachte lijnen in de middenconsole.

Alle Porsche 996 Carrera te koop op Elferspot

Bekijk alle

De dealer was echter een beetje nerveus over de razende herfststorm Xaver. Ik moest hem een beetje overhalen om ons een proefrit te laten maken. Dus ondanks het schitterende weer reed ik voor het eerst in een Porsche 996 Carrera. Met de verkoper op de achterbank. We reden op de natte wegen min of meer slalommend om de omgevallen takken heen. Het was een goede test voor de besturing, die net als bij de 924 meteen indruk op me maakte. Zonder enige speling en met zijn behoorlijk snelle tandheugel werkte het bijna telepathisch. Ook waren de pedalen, zelfs voor mij met schoenmaat 47, perfect geplaatst voor het terugschakelen met de voet. Het werkte als een droom vanaf de eerste poging. En de motor kwam lekker op toeren, had meer dan genoeg koppel, zodat je met 40 km/u in de zesde versnelling door het centrum van Hamburg kon rollen.

We reden op de natte wegen min of meer slalommend om de gevallen takken heen. Het was een goede test voor de besturing, die meteen indruk op me maakte, net als bij de 924.

Hoe had het anders kunnen aflopen? Ik was weer verliefd op een auto die zijn sporen had verdiend in Weissach. Opnieuw was het een Porsche die een stiefmoederlijk bestaan had gehad. Wie een paar jaar geleden zijn affectie voor een van de eerste watergekoelde 911’s openbaar maakte, moest er rekening mee houden dat hij door Porsche-puristen voor ketter zou worden uitgemaakt. Dat maakte mij bij de 924 niet uit en bij de 996 ook niet. Als je de vooroordelen opzij zet, word je beloond met een geweldige mix van moderne voorzieningen en klassieke 911-kenmerken. Geweldige besturing, pittige motor, pure grenzeloze tractie en, indien nodig, zelfs ruimte voor de kinderen.

Sommige dingen begrijp je pas als je ouder wordt.

Nadat ik de auto van onderaf op de lift had bekeken, tekende ik de papieren en kocht ik mijn eerste 911, 28 jaar oud. Geen GT3, maar een heel eenvoudige Porsche 996 Carrera 2, het goedkoopste 911-model op de markt. Net als met de 924 zou ik voortaan een Porsche, die nog steeds een beetje onder de radar vliegt, in mijn garage houden. Een die niet iedereen mooi vindt, die mensen in twee groepen verdeelt. Die reputatie is in de loop der jaren veranderd voor de 924. En het is de laatste jaren ook veranderd voor de 996. Ik ben blij, dat maakte mij helemaal niets uit. Zo kon ik met volle teugen genieten van de “Poor Man’s 911”. En zoals dat ging met het “volwassen eten”, leerde ik in de tussentijd ook langzaam de luchtgekoelde 911’s mooi te vinden. Sommige dingen begrijp je pas als je ouder wordt.

@rchrdlndhrst

Foto’s: Henner Huflage