Liefdesverklaring voor een Porsche Tribute Car

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Als jongen uit Weissach heb ik een genetische liefde voor Porsche. Als kind reed ik na schooltijd al op de fiets naar het testcircuit van Porsche om me met grote ogen te vergapen aan de nieuwste raceauto’s en geheime prototypes en om het geluid van de motor te horen. Naarmate ik ouder werd, rijpte de liefde en ontwikkelde zich van enthousiasme voor de Zwabische sportwagens tot een absolute fascinatie voor historische racewagens. Een speciale aantrekkingskracht hebben voor mij de raceauto’s die ook een wegenteken hebben. In de beginjaren van de racerij was het gebruikelijk dat de deelnemende raceauto’s op hun eigen as naar de race werden gereden en na de race weer over de openbare weg terugreden. Meestal door de racers zelf – tegenwoordig ondenkbaar!

De droom van de 550 Spyder komt uit

Sinds een paar maanden ben ik de trotse eigenaar van een 550 Spyder RS. De adembenemende esthetiek en uitstekende rijeigenschappen maken hem ongetwijfeld tot een van de meest gewilde Porsches aller tijden.

Mijn 550 Spyder is echter geen origineel exemplaar maar een Tribute Car, een replica van de slechts 97 in de fabriek geproduceerde Porsche 550 Spyder RS 1500. Het is ook niet een van die veel circulerende Chamonix- of Beck-replica’s. Nee, deze is ongeveer 50 jaar geleden gemaakt in Argentinië door een jachtbouwer. Nee, deze is ongeveer 50 jaar geleden gemaakt in Argentinië door een jachtbouwer en bevat veel originele Porsche onderdelen. Volgens onderzoek heeft het voertuig zelf deelgenomen aan verschillende races in Latijns-Amerika. Ongeveer 10 jaar geleden kwam deze droom naar Duitsland/Beieren en werd daar binnen vier jaar zeer uitgebreid gerestaureerd.

“Is dat echt?”, “Ja, dat is een echte Chauffeur!”.

De zoektocht naar een geschikte Spyder was erg moeilijk en soms slopend, maar het stelde me in staat om veel ervaring en knowhow op te doen, wat ik achteraf erg waardeer. Zoals vaak het geval is bij het kopen van een auto, heb je uiteindelijk geduld, de juiste intuïtie en altijd een beetje geluk nodig totdat je droom eindelijk voor de deur staat.

Over het algemeen moet iedereen die een extreem zeldzame Porsche racewagen wil bezitten die miljoenen waard is, zichzelf eerst de vraag stellen: Ben ik een coureur of een verzamelaar?

Tegenwoordig brengen deze “schatten” soms astronomische bedragen op bij veilingen. Dit geldt vooral voor de zeldzame racewagens van Porsche. Over het algemeen vind ik de enorme prijsstijgingen voor klassieke Porsches niet altijd even begrijpelijk. Maar zo werkt de vrije markteconomie nu eenmaal. Vraag en aanbod bepalen de prijs. Zolang er institutionele beleggersgroepen of particulieren zijn die deze bedragen betalen, zullen deze soms bizarre prijzen blijven bestaan.

De markt lijkt echter wat rustiger te worden en bewuste investeerders zien nauwelijks een opwaarts potentieel. Een indicatie daarvoor is dat er momenteel minstens vijf originele voertuigen te koop worden aangeboden bij veilinghuizen of exclusieve dealers. Soms staan de Spyders al enkele maanden bij de dealers.

Uit angst voor slijtage hebben bijna alle originelen alleen de banden lek gestoken. Wat een verspilling! Het zijn raceauto’s, ze zijn ontworpen om mee te rijden en niet alleen om deel uit te maken van een verzameling.

Voor postzegelverzamelaars is de vraag niet aan de orde. Het zijn verzamelaars. De postzegel is van zijn oorspronkelijke functie ontdaan en dient voortaan puur als visueel object.
Bij auto’s zie ik het anders: Met een auto moet worden gereden, en liever nog met een raceauto moet echt hard worden gereden.

Zeer goede tributewagens zijn in mijn ogen een echt alternatief geworden om de rijervaring van een racewagen te ervaren zonder miljoenen te investeren. Niet om te verzamelen, maar om van te genieten.

Grote verschillen in kwaliteit

Er zijn echter zeer grote verschillen in de kwaliteit van tribute cars. Sommige replica’s kunnen alleen van originelen worden onderscheiden met zeer complexe technische tests en historisch verifieerbare onderzoeksresultaten. Zeer goede replica’s worden ondertussen verhandeld voor prijzen tot 400.000,- USD – wat neerkomt op ongeveer 10% van de prijs van een origineel. Nogmaals, veel replica’s zijn slechts slechte goedkope replica’s die alleen gebaseerd zijn op het ontwerp van de 550 Spyder of – in het ergste geval – zelfs gebouwd zijn op een Kever-chassis.

Zeer goede replica’s worden nu verhandeld voor prijzen tot 400.000 USD – dat is ongeveer 10% van de prijs van een origineel.

De goede replica’s zijn ook interessant voor motorsportliefhebbers. De FIA accepteert replica’s bij historische races als hun technologie overeenkomt met die van het historische origineel. Wat bijna niemand weet, is dat zelfs bij gerenommeerde historische races zoals de Mille Miglia, sommige coureurs met 1:1-replica’s van hun echte schatten rijden om het origineel niet te vernielen in geval van schade.

Naar mijn mening zijn de meeste “originele” raceauto’s sowieso niet meer origineel. Bijna alle onderdelen zijn tijdens het racen vervangen of aangepast, of het voertuig is de afgelopen decennia grondig gerestaureerd en in hoogglans gespoten om het er mooi en zo kras- en deukvrij mogelijk uit te laten zien – alsof de “racer” rechtstreeks vanuit de productie het museum of de geklimatiseerde garage van de privé-eigenaar is binnengerold. Helaas wordt het patina vaak op een brakke manier hersteld. Het beste voorbeeld voor mij zijn veel museumvoertuigen.

Een goede 550 Spyder hommageauto rijdt bijna net zo als een Porsche 550 Spyder uit Zuffenhausen. De emoties tijdens het rijden zijn hoog, of het nu een origineel exemplaar is of “slechts” een zeer goede replica.

Wees niet bang voor Spyders!

Ik ben erg blij dat ik kan genieten van een goede replica die aan zijn doel beantwoordt en dat ik er tot het uiterste mee kan rijden zonder altijd het bedrag van 5 tot 7 miljoen euro in mijn achterhoofd te hebben.
Naar mijn mening moeten zulke race-iconen niet als rauwe eieren worden behandeld; ze vragen echte rijvaardigheid van de bestuurder. Grindweg, kuil, harde drift in de bocht. Zweetdruppels en vochtige handen …
“Soortengericht” rijden betekent voor mij op smalle en bochtige wegen rijden, zoals bij mij in het nabijgelegen Zwarte Woud genoeg beschikbaar is, op de weg….

…beter dan seks? Bijna!

Met een hommageauto kun je gewoon genieten van het pure autorijden, net zoals coureurs dat deden toen de Porsche 550 Spyder nog een raceauto was en geen kostbaar beleggingsobject dat gedoemd was tot een rustig leven als tentoonstellingsobject.

Natuurlijk zijn er mensen die mijn mening hierover bekritiseren.

Natuurlijk zijn er mensen die mijn mening hierover bekritiseren. Ze bekritiseren de nauwkeurigheid van een Tribute Car of vermeende overtredingen van de vibe. Daar hoor je zinnen als “Iedereen weet dat met de Fuhrmann-motor van de 550 Spyder de rode zone begint bij 6000 tpm in de toerenteller” of “Je kunt je vast geen echte Spyder veroorloven, hè?”. Maar een discussie daarover is spannend, want er zijn genoeg redenen om het anders te zien.

Eigenlijk is Porsche rijden geen statussymbool voor mij. Rijden op zich is voor mij puur genieten. Medicijn tegen stress. Heilzame therapie tegen de grijsheid van de ouderdom.

Open gewoon de garagedeur en geniet puur van het ding. Zonder besturingseenheden die het stuurwiel zachtjes vastpakken als een vaderlijke hand wanneer het gevaarlijk wordt. De bestuurder is 100% zelf verantwoordelijk voor alles. Je wordt één met de monteurs en ontwikkelt je eigen sensorsysteem dat volledig zonder elektronica functioneert. Met een 550 Spyder Tribute racewagen kun je historische racewagenmomenten beleven, ervan genieten en ze delen. Van dichtbij en persoonlijk.

Een ECHTE raceauto!

Copyright afbeeldingen: Dennis Berger

Meer over de Porsche 550 Spyder