Minder vermogen, meer plezier?

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Lange tijd werd het credo “sneller, hoger, verder” beschouwd als een onbetwistbare vereiste bij de ontwikkeling van voertuigen. Snellere acceleratie, hogere topsnelheid en meer comfort voor elk nieuw model. Zonder deze houding zouden we nooit zo’n hoge standaard van vakmanschap hebben gehad en, om het botweg te zeggen, zulke goede auto’s. Objectief gezien is het geweldig dat een Porsche 718 Cayman in alle meetbare opzichten beter en sneller is dan een Porsche 930 Turbo 3.3 WLS. Dat is vooruitgang. Maar is het echt zo geweldig? Betekenen meer prestaties ook meer plezier? En waar komen we eigenlijk vandaan?

Betekenen meer prestaties ook meer plezier? En waar komen we eigenlijk vandaan?

Van 40 naar 300 pk binnen 30 jaar – Porsche 356 Pre-A tot 930 Turbo 3.3

Om het ontwikkelingstempo en de enorme aantallen in perspectief te plaatsen, nemen we de Porsche 356 pre-A als uitgangspunt nemen. In 1950 had deze auto een bescheiden vermogen van 40 pk en was daarmee geschikt voor snelheden tot 140 km/u. De 830 kg wegende auto accelereerde van 0-100 km/u in 23,5 seconden. Het brandstofverbruik was matig, ruwweg 26 tot 33 mpg (VS). Voordat de 356 werd verdrongen door de Porsche 901, haalde hij in 1962 al meer dan drie keer zoveel vermogen als de 2000 GS, namelijk 130 pk.

De Porsche 911 Carrera RS 2.7 haalde al 152 mph!

Als je naar de jaren 70 gaat, kom je onvermijdelijk de Porsche 911 Carrera RS 2.7 tegen . De op het F-model gebaseerde homologatiespecial met de kenmerkende eendenstaart produceerde 210 pk uit een zeer toerentalgevoelige 2,7-liter. Hij katapulteerde de – afhankelijk van de versie – 975 tot 1.075 kg wegende auto in 5,9 seconden van 0 naar 100 km/u en haalde een topsnelheid van 152 km/u. We noteren dus 525% meer vermogen en een 75% kortere tijd voor de standaardsprint, vergeleken met de pre-A. Overigens wordt de RS 2.7 beschouwd als een van de meest begerenswaardige auto’s ter wereld. En dat heeft meer te maken met eenheidsnummers en sensaties dan met pure rijprestaties.

In 1978 was de Porsche 911 Turbo 3.3 (930) de eerste auto van Porsche met 300 pk. Dat is 7,5 keer meer vermogen dan 30 jaar eerder. Maar – en hier begint het spannend te worden – de rijprestaties profiteerden niet meer in dezelfde mate. Vergeleken met de Carrera RS 2.7 hebben we het over 90 pk meer vermogen, maar “slechts” 9 mph meer topsnelheid. De acceleratie ligt ook niet ver uit elkaar, met 5,2 seconden tot 100 km/u vanuit stilstand.

In 1978 was de Porsche 911 Turbo 3.3 (930) de eerste auto van Porsche met 300 pk. Dat is 7,5 keer meer vermogen dan 30 jaar eerder.

Hoe komt dat? Het antwoord is te vinden in de natuurkunde. De curve voor het vermogen dat nodig is om een hogere topsnelheid te bereiken is exponentieel. Om door de ongelofelijke hoeveelheden lucht te snijden is veel vermogen nodig, ondanks een zeer gestroomlijnde carrosserie. De krachtoverbrenging is ook eindig door het beperkte contactoppervlak van de banden. De Bugatti Veyron haalde bijvoorbeeld een topsnelheid van 407 km/u met zijn 1.001 pk. De Veyron Super Sport met 1.200 pk was slechts 24 km/u sneller ondanks 200 pk meer. Bij de acceleratie van 0-62 km/u maakte de 200 pk – ruwweg het vermogen van een 986 Boxster 2.5 – absoluut geen verschil. Beide hadden 2,5 seconden nodig.

Bestaat er zoiets als te veel vermogen? Wat geeft ons rijplezier?

Pure prestaties vertellen maar de helft van de waarheid. Rijden met de 400 pk sterke Porsche 991 Carrera S is ongetwijfeld leuk. Maar is het spannender dan in de RS 2.7? Nauwelijks. Maar wat is daar de reden voor? Het heeft zeker iets te maken met de willekeur van rijprestaties. Tegenwoordig doen alle supercars 0-62 mph in ruwweg 3 seconden en halen ze makkelijk 200 mph. Aan het eind van de jaren 90 waren de cijfers alleen al interessant vanwege de toptroeven en velen kennen zeker nog de prestatiegegevens van hun jeugddromen.

Maar vandaag de dag? Zelfs hot hatches slagen erin om onder de 4 seconden van 0-62 mph te blijven. Het gaat dus veel meer om de aard van de vermogensafgifte. Hoe hard moet ik werken om er het beste uit te halen? Hoe groot is het grensbereik? Kan de auto speels worden bewogen? Hoe makkelijk is het om een slippertje te maken? Kan ik legaal ten volle genieten van zijn geluid? Na jaren van recordjacht zijn deze vragen relevanter dan ooit. De antwoorden zijn alleen niet meetbaar. Maar dat is geen slechte zaak. Je koopt geen sportwagens om rationele redenen.

We willen hier op geen enkele manier de charme van een krachtige supercar in twijfel trekken.

We willen hier op geen enkele manier de charme van een krachtige supercar in twijfel trekken. Een auto waarvan de prestaties niet alleen respect afdwingen, maar ook angst inboezemen, heeft ongetwijfeld zijn eigen speciale aantrekkingskracht. Toch willen we liever iets anders aanprijzen. Het hoeft immers niet altijd het topmodel te zijn. De instapmodellen, die vaak stiefmoederlijk worden behandeld, staan vaak garant voor ongegeneerd rijplezier, zeker bij Porsche. Ze zijn gemakkelijker te hanteren, vooral als je achternaam niet Röhrl of Stuck is. En hun prijzen zijn ook niet zo eng.

Waarom geen basis Boxster of een 911 G-model met smalle romp?

Is er een punt waarop je “genoeg” vermogen hebt? Dat hangt zeker af van het beoogde gebruik. Maar het plezier van dynamiek in de lengterichting verdwijnt sneller dan de wrange grijns bij het nemen van een stevige bocht in de tweede versnelling. In combinatie met een pittig geluid en een licht kwispelende staart, zijn dit de momenten die van een rit een belevenis maken.

Een laag gewicht is daarentegen altijd een garantie voor rijplezier. Minder massa betekent een betere acceleratie, minder brandstofverbruik en vooral minder traagheid. Moderne auto’s zijn ongelooflijk goed in het verbergen van hun gewicht, maar een oudere, lichtere auto zal meestal speelser aanvoelen. Natuurlijk is dit vaak te wijten aan het vroegere begin van de limiet, die in wezen voortkomt uit slechtere prestaties en grip in de uiteindelijke analyse.

Er zit iets in de zin “Een langzame auto snel rijden is leuker dan een snelle auto langzaam rijden”. We hebben het er op het kantoor van Elferspot ook vaak over gehad. Een G-model met smalle carrosserie en de heerlijk toerentalgevoelige 2,7-liter motor is vandaag de dag nog steeds een genot om in te rijden. En dat ding heeft maar 165 pk! Een 986 Boxster met de kleine 2,5-liter M96 krachtbron komt ook heerlijk op toeren met een soundtrack om voor te sterven.

Je focus moet de rijervaring zijn!

De Porsche 992 Turbo S heeft maar liefst 650 pk. Dat is 16,25 keer zoveel vermogen als de 356 pre-A. Maakt dat hem 16,25 keer zo leuk? Dat is aan anderen om te beoordelen. Minder vermogen betekent natuurlijk niet meer rijplezier. Toegegeven, deze vraag was een beetje luguber. Maar voordat we ons verliezen in details of terugvallen op top troeven, willen we graag oproepen tot iets heel anders: Ga naar buiten en rijd met je Porsches! Als je geen ervaringen voor jezelf creëert met je sportwagen, dan benut je zijn potentieel niet echt.

In een tijd van verboden – over een paar jaar is het nauwelijks nog mogelijk om auto’s met verbrandingsmotoren te registreren – moeten we onze Porsches heel bewust beleven. En Porsche-fans die nadenken over hun eerste sportwagen uit Zuffenhausen, moeten misschien niet te lang hun persoonlijke ideaal najagen. Moet het per se de 991 GT3 zijn, of volstaat een Carrera niet? Of misschien een simpele 944 met 150 paarden?

Uiteindelijk gaat het allemaal om de rijervaring, het plezier.

Uiteindelijk gaat het allemaal om de rijervaring, het plezier. En zelfs als het niet de absolute droomauto blijkt te zijn, vergeet het maar! Doe jezelf een plezier en neem de auto mee naar de bergen, de zee of het racecircuit. Want niemand zal je deze ervaringen kunnen afnemen. Een koffie op de top van de Großglockner of Pike’s Peak bij zonsopgang is iets wat je waarschijnlijk niet snel zult vergeten. En laten we eerlijk zijn: het is beter om de Route des Grandes Alpes in de 996 te rijden dan nooit te kunnen sparen voor de 992 Turbo S.

© kop: Ande Votteler