Op het hoogtepunt eind jaren tachtig was de Group C-sportwagenracerij zo populair dat het de status van de Formule 1 als de top van de autosport dreigde te ondermijnen. De machthebbers reageerden daarop met weinig subtiele regelwijzigingen die de prestaties van de grootheden in deze categorie, waaronder de Porsche 956/962, afzwakten. Fabrikanten haakten al snel af en privé-teams konden de startvelden niet meer vullen vanwege de stijgende kosten. Als gevolg daarvan maakte de FIA in 1992 een einde aan het World Sportscar Championship zonder een directe vervanging te bedenken. Dat bracht Porsche op zijn beurt in een lastig parket. Het vlaggenschip van het fabrieksteam was voorbij en er was geen doorlopend raceprogramma voor klanten. Toen kwam de 911 Carrera RSR 3.8 van de 964-generatie, die wordt gezien als de aanstichter van de heropleving van de GT-raceboom in Zuffenhausen, die tot op de dag van vandaag voortduurt.
De RSR, een doorontwikkeling van de Carrera Cup-machine, werd aangedreven door een atmosferische, luchtgekoelde 3,8-liter zescilinder boxermotor van het type M64/04, die naar verluidt tot 380 pk kon genereren. De krachtbron lag verscholen onder een motorkap van glasvezel die uit één stuk bestond met de enorme dubbelvlakke achtervleugel. Om het gewicht te verminderen, waren de deuren en de motorkap vervaardigd uit aluminium, terwijl er dunner glas werd gebruikt voor de zij- en achterruiten.
Om te voldoen aan de homologatie-eisen voor deelname aan de Duitse GT-serie, werden er in totaal 55 RS-straatauto's gebouwd, naast 51 exemplaren van de raceklare, kant-en-klare RSR. Deze laatste zou vanaf het begin verbluffende race-resultaten behalen. Tot de belangrijkste prestaties behoren de algemene overwinningen in de 24 uur van Spa-Francorchamps in 1993, de 1000 kilometer van Suzuka en de 24 uur van Interlagos. Er was ook een overwinning in de GT-klasse tijdens de 24 uur van Le Mans van dat jaar, een clean sweep van de top vier in de categorie op Daytona en nog een klasseoverwinning op Sebring.
Van de 51 exemplaren van de RSR's die door Porsche Motorsport werden gebouwd, waren er 48 tegen half augustus 1994 geleverd. Van de overige drie werd er één besteld als carrosserie om een verongelukte raceauto te herbouwen. De overige twee waren bestemd voor een uitzonderlijk belangrijke klant, die ze wilde laten inbouwen in zijn visie op de ultieme Type 964 voor op de weg.
Zoals beschreven in het boek Porsche 964 Carrera RS 3.8 van de merkautoriteiten Jürgen Barth, Norbert Franz en Robert Weber, bezocht de belangrijke klant de afdeling Exclusive Manufaktur van Porsche en plaatste hij een bestelling voor zes voertuigen.
Een paar linksgestuurde en een paar rechtsgestuurde Turbo S Lightweights, naast een paar Carrera RSR 3.8 ‘Strassenversions’. Alle zes auto’s waren uitgerust met op maat gemaakte opties, die nooit meer op auto’s van klanten te zien zouden zijn. De wielnaven waren gespoten in Amethyst Metallic en alle auto's waren voorzien van gouden remklauwen. Hoewel elke auto uniek was uitgerust, deelden ze deze twee kenmerkende eigenschappen. Het is belangrijk op te merken dat, in een tijd waarin Porsche het financieel moeilijk had, een dergelijke indrukwekkende bestelling hard nodig was in Stuttgart, wat uiteindelijk leidde tot de productie van enkele van de beroemdste 911's van het type 964 die ooit zijn geproduceerd.
Onder het zestal bevond zich chassisnummer 496107 dat hier wordt aangeboden.
De auto werd pas twee jaar nadat de RSR-productie ogenschijnlijk was beëindigd geleverd en arriveerde op 25 maart 1996 in het Verenigd Koninkrijk. Een deel van de langdurige bouwtijd was te wijten aan de op maat gemaakte “Interior-to-Sample” Guards Red lederen bekleding. Dit bekleedde niet alleen de stoelen, het stuurwiel en het dashboard – zoals te verwachten was – maar ook de Matter-rolkooi was met de hand gestikt met hetzelfde leer, net als de stuurkolom, de middenconsole, de deurpanelen en de ingebouwde luchtkrikleidingen. Het was de beste poging om een 'luxe' Type 964-raceauto voor op de weg te creëren. Het Can Can Red-tapijt en de zespunts Schroth-racegordels waren qua kleur op elkaar afgestemd, net als de hemelbekleding. De zilverkleurige instrumentenranden waren omgeven door zilvergrijs leer, net als de deurgrepen en het middengedeelte van het dashboard. Zelfs de ventilatieopeningen, schakelaars, het contactslot en de hendels voor de richtingaanwijzers en ruitenwissers waren afgewerkt met zwart leer. Een echt op maat gemaakt interieur voor de meest gewaardeerde klant van Porsche in de jaren negentig.
Het is geen verrassing dat het exterieur niet minder uitgebreid was geconfigureerd – in Polar Silver Metallic (met de achterkant van de stoelen in bijpassende kleur). De zuster-RSR, met chassisnummer 496109, kreeg hetzelfde rijkelijk uitgeruste interieur, maar was uitgevoerd in Grand Prix White. Beide van deze meer toegankelijke 911's uit de 964-generatie 'Strassenversion' waren uitgerust met de opgewaardeerde 'Le Mans'-racemotor met dubbele ontsteking, een compleet luchtveersysteem, een brandstoftank van 120 liter en een achterdifferentieel met 40 procent sper.
Om onbekende redenen zou echter geen van de RSR's van de klant worden gebruikt voor maximale prestaties op het circuit of voor een spannende, bloedstollende rit over secundaire wegen. In plaats daarvan stonden ze bijna twee decennia lang opgeborgen als onderdeel van de enorme collectie van de eigenaar, in 'nieuwstaat'. Ze werden vervolgens begin 2015 herontdekt, nog steeds voorzien van de in de fabriek aangebrachte beschermende Cosmoline-coating.
Deze auto, chassis 496107, werd aangetroffen met uitsluitend afleveringskilometers: een nauwelijks te geloven 10 kilometer op de kilometerteller. Hij werd in mei 2017 verkocht aan een tweede eigenaar, voordat hij in november 2023 door de huidige verkoper werd aangekocht. Omdat de twee daaropvolgende eigenaren de auto vrijwel geheel ongemoeid hebben gelaten, behalve voor incidenteel transport, gaat deze RSR naar de veiling met nog steeds het stof en vuil dat zich tijdens de opslag heeft opgehoopt. Hij is ook uitgerust met de originele set banden en heeft nog steeds zijn 3,8-liter zescilinder boxermotor en Getrag G50-versnellingsbak met bijpassende nummers.
De extreme specificaties en het fascinerende verhaal achter chassis 496107 vormen samen Porsche-poëzie. Van het toch al zeldzame type 964 911 Carrera RSR 3.8 is dit een van de slechts twee meer beschaafde ‘Strassenversion’-auto’s die ooit zijn gebouwd. Aangeboden in ongerepte staat met slechts 10 kilometer op de teller, overtreft zijn zeldzaamheid die van zijn vier Turbo S Lightweight-neven, en blijft zijn kilometerstand lager dan die van zijn Grand Prix White-zusje. Deze Porsche zou zeker een 959, Carrera GT en hybride 918 Spyder overtreffen als het vlaggenschip in elke collectie met een Stuttgart-thema.
1993 
1990 
1989 
1990 
