Lukas & Pinchy, de Porsche 911 SC

Automatisch vertaald door DeepL. Bekijk originele versie (DE)

Wij van Elferspot Magazine praten altijd graag met Porsche-liefhebbers van over de hele wereld over wat hun passie voor Porsche sportwagens heeft aangewakkerd. Het zijn tenslotte vaak juist deze verhalen die ons liefhebbers met elkaar verbinden en die in de loop der jaren tot vele vriendschappen hebben geleid. Deze keer had ik afgesproken met Lukas onder het genot van een glas wijn voor de Elferspot Porsche Talk. Lukas is industrieel ingenieur en rijdt en fotografeert een zilverkleurige Porsche 911 SC uit 1978 met een heel bijzonder interieur.

Lukas, tot nu toe kennen we elkaar alleen via het Instagram-profiel rond je zilveren Porsche 911 SC, @silverelfer. Waarom vertel je ons niet iets over jezelf?

Hallo Richard, het is me een genoegen! Ik ben Lukas Krämer, 34 jaar oud en geboren in Leonberg, vlakbij Stuttgart. Ik ben dus geboren in de buurt van Techart en Gemballa. Na de middelbare school heb ik industrieel ingenieur gestudeerd. Daarna ben ik een tijdje naar het buitenland gegaan, maar tijdens mijn studie kwam ik terug naar huis voor een stage bij Porsche. Vandaag werk ik weer bij Porsche. Sinds het eerste uur werk ik bij het project Porsche Taycan en nu in het projectmanagement. Privé ben ik nu iets minder dan een jaar regelmatig luchtgekoeld.

Wacht, dus we hebben elkaar ontmoet om te praten over een luchtgekoelde 911 en jij werkt aan de Taycan?! Nu ben ik verbijsterd… Waar komt deze fascinatie voor de klassieke auto vandaan?

Waarschijnlijk heb ik het Porsche-thema met de paplepel ingegoten gekregen. Mijn opa had vroeger een G-model. Zelfs als kleine jongen vond ik het heerlijk om erin te rijden. Ik wilde er niet eens uit. Mijn moeder moest me altijd uit de auto sleuren en bijna mijn arm ontwrichten om me eruit te krijgen. Als je opgroeit in de buurt van Stuttgart, zie je natuurlijk altijd veel klasgenootjes die door Porsche-medewerkers in hun bedrijfsauto naar school worden gereden. Maar mijn familie was zeker de grootste drijvende kracht achter de fascinatie. Mijn oom is nog steeds helemaal gek van Porsche.

Vooral de techniek van de oudere modellen heeft me altijd aangesproken. Bijvoorbeeld het feit dat je er nog steeds veel zelf aan kunt doen en van kunt leren. Ik vind het verschil tussen de Porsche 911 SC en de Taycan fantastisch. Aan de ene kant is de analoge SC, zonder stuurbekrachtiging, rauw. Aan de andere kant is de Taycan een soort contrasterend programma. Toch voel je nog steeds het erfgoed, het DNA. Een Porsche is een Porsche, einde verhaal. En ik ben erg trots dat we daar met de Taycan in zijn geslaagd. In mijn ogen is dit de perfecte garage voor twee auto’s.

Betekent dit dat je een kinderdroom hebt vervuld met de 911 SC?

Helemaal! Ik heb er altijd van gedroomd om ooit in een oude 911 te rijden. Ik wilde het doen, net als mijn opa, bij wijze van spreken. Om dit te bereiken heb ik het jarenlang zonder een eigen auto moeten stellen. Ik had wel de vage hoop om een auto te krijgen nadat ik mijn middelbare schooldiploma had gehaald, maar mijn vader bracht me snel terug op aarde. Zoals een typische Zwaben dat doet, liet hij me begrijpen dat ik mijn eerste auto zelf zou moeten verdienen – net als hij.

Tijdens mijn verblijf in het buitenland had ik geen auto nodig. Ik nam ook de bus tijdens mijn tijd als promovendus bij Porsche. Wat ik spannend vond, was op dat moment te duur voor mij, dus ik wilde liever sparen. Toen ik genoeg gespaard had voor een luchtgekoelde 911, ging ik op zoek. Het was duidelijk dat het een Porsche 911 G-model Coupé zou worden. Wat dat betreft had ik een familiegeschiedenis. Bovendien ben ik niet zo’n fan van het ontwerp van de 964. Tegelijkertijd waren F-modellen te duur. In mijn ogen is het G-model een geweldige introductie in de wereld van klassieke auto’s.

Waarom wilde je geen smal G-model? En was je specifiek op zoek naar een zilveren auto?

Dat was niet zozeer een keuze tegen het smalle G-model, maar meer voor het gespierdere uiterlijk van het latere model. Rond de jaarwisseling 2020/2021 begon ik mijn zoektocht, maar moest al snel afscheid nemen van het idee van een 3.2 Carrera met een G50 transmissie. Deze waren voor mij persoonlijk te duur qua prijs/prestatie. Er was simpelweg niets geschikts binnen mijn budget, want ik wilde absoluut een schone historie en een zo laag mogelijke kilometerstand. Mijn oom moedigde me toen aan om de Porsche 911 SC erbij te nemen. Hij rijdt er zelf ook een en overtuigde me ervan dat een goed onderhouden 915 ook veel plezier kan geven.

In principe was ik niet kieskeurig wat kleuren betreft. Maar op een gegeven moment vond ik deze zilverkleurige 911 SC. Onschuldig van buiten, compleet Hummer van binnen! Ik was meteen verliefd op het interieur. De combinatie van de effen zilveren buitenkant met het vrolijke kunstleer en pinstripe velours Hummer interieur (optiecodes Z2 & 23) pakte me vanaf het eerste moment echt op. Afhankelijk van de lichtinval verandert de kleur en biedt vanuit elke hoek een andere tint. Er zijn maar heel weinig 911’s met deze kleurencombinatie. Ik ken er maar twee. Maar met alle euforie nam ik bijna twee uur de tijd om samen met een ervaren collega de auto van voor tot achter te bekijken. Mijn oom was er natuurlijk via Facetime bij en steunde me van een afstandje. Alles viel op zijn plaats, dus we kwamen al snel tot een overeenkomst en ik mocht me eigenaar noemen van een Porsche 911 SC uit ’78!

Nadat de staat je duidelijk heeft overtuigd, is hier de vraag: Heeft de Porsche 911 SC je ook rijtechnisch overtuigd?

Ook dit kan ik met een volmondig “ja” beantwoorden. Om met de afmetingen te beginnen. Het Porsche 911 G-model is naar hedendaagse maatstaven een piepkleine auto. Dat maakt hem gemakkelijk positioneerbaar op sportieve roadtrips door het platteland. Dat merk je natuurlijk ook in het interieur. Je zit zo dicht op elkaar dat de gedeelde rijervaring als het ware intiemer wordt. Onder andere omdat er geen stuurbekrachtiging is en je je veel meer bewust bent van geluiden en geuren, merk je bij elke rit hoe ver de ontwikkeling de afgelopen 40 jaar is gevorderd.

Maar ondanks deze sprongen in de ontwikkeling proef je hetzelfde Porsche DNA als in bijvoorbeeld de 992 of zelfs de Taycan. Een 911 SC mag dan al lang een klassieker zijn, hij is nog lang geen oud nieuws. In het begin zei mijn vrouw vaak dat ik niet te pittig moest rijden, omdat de SC – in ieder geval voor haar – antiek was. Maar ons beider vertrouwen in de SC groeit met de meter. Met deze auto’s moet gereden worden. Daar zijn ze voor ontwikkeld. Ondertussen hebben we de auto samen Pinchy gedoopt. Net als de Hummer die Homer Simpson uit medelijden als huisdier hield.

Maar de auto maakt een allesbehalve zielige indruk! Hoe vaak laat je Pinchy los van de riem en bij welke gelegenheden?

Je hebt gelijk. Hij is optisch en technisch in sublieme staat en rijdt fantastisch! Het relatief lage vermogen heeft ook zijn voordelen. Je kunt de auto echt uitlaten en gebruiken, toeren maken. Dat is vaak niet eens mogelijk met nieuwe auto’s in die vorm, alleen al vanwege hun waanzinnige acceleratie. Met uitzondering van mijn basisregel dat Pinchy niet aan zout mag worden blootgesteld, rijd ik zo vaak als ik kan met de auto. Ik gebruik hem het liefst voor langere ritten.

Een van de leukste dingen aan de hele ervaring is de reactie van de mensen. Ik had eerder een Porsche 992 en het beeld van een jongeman in een nieuwe Porsche 911 wekt soms wrevel op. Als ik daarentegen op pad ben in de SC, krijg ik voortdurend de duim omhoog of word ik aangesproken door oudere mensen die tientallen jaren geleden zelf ooit zo’n auto hebben gehad.

Lukas Krämer(@silverelfer)

Over het algemeen rijden we veel met de SC over de Schwäbische Alb, het Zwarte Woud of gewoon om een ijsje te eten in het centrum van Stuttgart. Ik vind het ook leuk om mijn vrienden mee te laten rijden met Pinchy. Hij heeft bijvoorbeeld dienst gedaan als trouwauto voor de zus van mijn beste vriend. Glanzend gepoetst droeg hij zo bij aan de mooiste dag in het leven van een persoon die ik graag mag. Dat was geweldig! En over het algemeen heb ik dit jaar veel nieuwe contacten kunnen leggen. Oude auto’s verbinden veel mensen en op Cars & Coffee evenementen vind je altijd leuke mensen om mee te praten.

Wat wil je nog meer beleven met je Porsche 911 SC?

Ik zou graag een lange roadtrip maken. Marokko staat daar bovenaan de agenda, en een continentale oversteek zou het langetermijndoel zijn. Het liefst door Amerika. Ik wil me graag onderdompelen in de verschillende culturen met veel tijd. En zoals ik al eerder zei, vind ik reizen met de auto heel rustgevend. Als je lang onderweg bent, dan wordt het voor mij pas echt spannend. Na de eerste twee of drie uur, wanneer de stroom van gesprekken langzaam afneemt en je je concentreert op de weg en de muziek, wordt het pas echt geweldig voor mij, bijna contemplatief.

Last but not least, een vraag waar niemand omheen kan: Welke Porsche is jouw favoriet? Meerdere antwoorden zijn natuurlijk mogelijk!

Er schieten me meteen drie auto’s te binnen. Op voorwaarde natuurlijk dat geld geen rol speelt. Allereerst de 991 GT3 Touring. De Touring is zo extreem in zijn mogelijkheden, maar voor de leek bijna niet te onderscheiden van een 911 Carrera. Daarnaast spreekt de Porsche 993 Carrera 2S me erg aan. Als ik helemaal bovenaan de plank kijk, zou ik een 911 Carrera RS 2.7 kiezen. Ik zou het zeker omschrijven als de grootste droomauto voor mij. Een vriend van mijn oom had er destijds zo een. Ik was misschien tien jaar oud toen ik mijn eerste echte “Porsche-ervaring” opdeed in deze auto. De herinnering eraan is tot op de dag van vandaag niet vervaagd.

Het is geweldig dat Porsche ook echte petrolheads aan het werk heeft bij de ontwikkeling van elektrische mobiliteit. Lukas, het was een genoegen! Hartelijk dank voor het interview!

Alle foto’s in dit artikel zijn gemaakt door Lukas Krämer en Karim El Barbari.